1967’den beri Yale Mimarlık Okulu; birinci sınıftaki öğrencilerinin eğitimlerinin bir parçası olarak bir mimari tasarım yapmalarını ve onu uygulamalarını sağlıyor.
Mimarlık okulları arasında sadece YALE’de bulunan bu özellik bütün sınıfın ortak çalışması ile gelişiyor. Bir yerel NGO olan Commun Ground derneği ile işbirliği içinde gerçekleşen bu ders, ekonomik açıdan sorunlu insanların yaşadıkları yerlerde tek aile için tasarlanmış ve uygulanmış evlerle sonuçlanıyor.
Charles W.Moore’un önce bölüm başkanı sonra dekanı olduğu dönemde (1965-1971) Ken Bloomer’ın yardımıyla YALE üniversitesinde başlayan bu ders sayesinde öğrencilerin okul ortamı dışına çıkmalarının ve bir bina gerçekleştirmelerinin onların basit teknolojiler ve tektoniklere olan inancını pekiştireceğini, inşaat uygulamalarından esinleneceklerini, yoksullar için konut üreterek olumlu yönde sosyalleşecekleri görüldü.
İlk yapılan projeler New Haven’in dışındaydı. Bunlar arasında Apalaşlarda Toplum Merkezleri, Connecticut’da kamp binaları bulunmaktaydı. 1970 ve 1980’li yıllarda ise projeler sıkışık zamanlama ve bütçe sorunları nedeniyle Park Pavyonlarına dönüştü.
Daha yakın tarihlerde ise İnsanlık İçin Yerleşim ve Ev kurumunun işbirliği ucuz evler tasarlamaya olanak sağladı. Bu evler, öğrencilerin, müşterilerle çalışma alışkanlıkları kazanmalarının yanı sıra kentsel sorunlara cevap verebilecek ucuz ev inşa etmenin zorluklarıyla mücadele etmeyi öğrenmelerini sağladı ve onları gelecekteki meslek yaşantılarında sosyal projelere karşı hassaslaştırdı.
2010 yılında projesi ve uygulaması öğrenciler tarafından yapılan konut.
2009 Yılında Gerçekleştirdikleri proje ve uygulaması
2005 Yılı Tasarımı ve Uygulaması
Kaynak: YALE
Tercüme: Mimdap
3 Yorum
cumhur inan
ilginç, deneysel, ümit verici, dinamik, gereksinime yönelik bir uğraşı. dünyada bu türden bakış açılarının azalması yaşadığımız gürültülü çöl ortamını hazırladı belki de.
besime erdoğan
güzel bir yönelme. reelize edilmesi nasıl olur ve bu çabalar ne ölçüde netice verir bilinmez ama bu çabalar bir gereksinimi ortaya koyması bakımından çok değerli.
Ahmet Enünlü
İşte gerçek devrim örneği, alışılagelmiş kalıpların kırılması, anlayışların değişmesi ve başka bir boyuta taşınması, soyut sloganların yerlerini kanıtlara bırakması örneği. Çok etkilendim. Şimdi düşünüyorum bizim en iddialı okullarda bile (yaz okulunda yapılan üst sınıf çalışmaları dışında) bu anlayış yok. Peki bizim çoçuklarımız uluslararası rekabetin bu denli yoğun olduğu bir dünyada bu çocuklarla nasıl rekabet edecekler?