Mimar: Triptyque
Dominique Gonzales Foester’a göre tropik kimlik, organik, yoğun, duyusal, bitkisel, titreşim yayan, olgunlaşmamış ve kontrol edilemeyen bir “şey”dir. İşte bu dairenin projesini yönlendiren de bu konseptler olmuştur.Bu, tamamen artistik bir proje olmasıyla, küresel tasarım kavramını somutlaştırmaktadır. Burguların yerleşiminde tamamen çağdaş ve basit bir plana uyuldu. 28 metrekarelik daire, önceden işlevi belirlenmemiş odaların dizilmesiyle planlanmış bir galeridir. Burada amaç, beklenmedik etkinlikleri teşvik etmek ve mekanlara belli bir nedensizlik yüklemekti. Ana tema, mekanı küçük odacıklara bölünmüş bütün bir birim olarak işletmekti.
Triptyques, “ilk adım, mekanı tamamen boşaltıp potansiyelleri ortaya çıkarmaktı. İkinci adımda ise mekanların sürekliliğini sağlayacak yeni bir hiyerarşi yaratmaktı. Üçüncü adımdaysa araştırma ve kendi dilimizi yaratma geldi” diye açıklıyor. Mimarlar için aşılması gereken en büyük sorun, elde edilecek sürekliliği yaratırken iç mekanların zenginliğini azaltmamak konusuydu.
Daire, kitaplık, mutfak ve galerilerin ortaya koyduğu diyalog için boş bir plan yaratabilmek amacıyla tamamen açıldı.
Galeri, hepsi minimalist bir yapıyla ele alınmış dolaplar, küvet, yatak, mutfak gibi; mobilya ve sanat eserlerinin yerlerinin değiştirilebilmesi için sert beton, ahşap zemin, paslanmaz çelik, beyaz duvarlar gibi entegre edilmiş malzemelerle ortaya çıkarılmış. Anıtsal bir yapı (kütüphane) binanın teknik çekirdeğini (asansör ve merdivenler) kavrıyor. Bu yapı, kendini her odada sergiliyor ve tüm bir projeyi tanımlıyor: kütüphane, dairenin girişini oluşturuyor, tıpkı aydınlıktan karanlığa, bir mağaranın içine girer gibi.
Mutfak, projenin merkezini oluşturan ve ateşin yükseldiği büyük beton bir taştan meydana geliyor. Burası karşılaşma ve eklemlenme mekanıdır ve kütüphanenin de tam merkezine denk gelmektedir.
Uluslar arası tasarım koleksiyonlarının parçaları olan mobilyalar, müşteriyle birlikte seçilmiştir. Seçim, mekanların kurulumuna uygun şekilde yapılmış, odaların çok yönlülüğü ve ani yerleşim değişiklikleri göz önünde bulundurulmuştur. Kullanılan temel renk beyazdır.
Galeri bölümünde beyaza, beton, ahşap ve paslanmaz çelik gibi malzemelerin doğal renkleri eşlik etmektedir. Yatak odasında ise beyaz, güç ve kişisellik hissi yaratmak için koyu gri malzemelerle yan yanadır. İçeride güçlü öğeler, şiirsel bir dinleti oluşturacak şekilde karşı karşıya getirilmiştir.
Örneğin ahşap zemin kullanımı oldukça anlamlıdır: işlenmiş ahşap ve onun düzensiz parçaları, beyaz lake kütüphane ile yan yana getirilmiştir. Bu görsel bir kontrast yaratmaktadır. Aynı şekilde mutfağın beton kısımları ise çekmece ve kapıların paslanmaz çelik malzemesiyle konuşmaktadır. Böylelikle daire, pek çok açıdan çeşitlilik yaratmaktadır.
Sonuç, sıra dışı ve sürprizli geniş hacimler ve Treme-Treme’in organik süper-pozisyonu, eşsiz bir mimari deneyim sunuyor.
Kaynak: Archicentral
Çeviri: Mimdap
