19. yy yapısında kafe tasarımı…

Caffè Nazionale , orijinal olarak 19. yüzyılın sonlarında mimar Antonio Caregaro Negrin tarafından tasarlanan Arzignano’nun Palazzo Municipale’sinde yer almaktadır.

AMAA kurucuları Marcello Galiotto ve Alessandra Rampazzo, yenileme çalışmaları sırasında ortaya çıkan yıpranmış yüzeyleri kutlayarak projeye hafif bir dokunuş kattılar.

İkili, “Caffè Nazionale projesi, mevcut malzemeleri ve onların hikayelerini kucaklayarak yeni bir mimari yaratan yaşayan bir çalışmadır” açıklamasını yaptı.

AMAA, “İlk hassas müdahale, onlarca yıldır birikmiş ve tarihi özünü gizleyen uyumsuz eklemelerin ve katmanların temizlenmesini içeriyordu” diye ekledi.

“Bu ortaya çıkarma süreci, projenin sonraki aşamalarına rehberlik eden gerçek bir keşif eylemiydi.”

AMAA’nın projedeki temel hedeflerinden biri, cephedeki büyük kemerli açıklıklardan görülebilen bitişikteki kamusal alanla bağlantıyı güçlendirmekti.

Bu, stüdyonun sütunlu yapının eksenini takip eden ve binanın içinden küçük bir iç avluya doğru manzarayı koruyan, birbirine bağlı bir dizi mekan yaratmasına yol açtı.

Sarayın sütunlu kanadının ortasındaki giriş, barın bulunduğu geniş bir alana açılıyor. Bu odanın bir ucunda, içerideki kemerli bir açıklıktan müşterilerin görebildiği açık bir mutfak bulunuyor.

Mutfak ile bar arasında bulunan bir merdiven, birinci katta bulunan daha resmi bir restorana çıkıyor.

Girişin hemen sağında, dokulu sıva duvarlar gibi detayları sergileyen ana salona bağlanan ikinci bir kemer dizisi yer alıyor.

Bu alanın uzunluğu boyunca uzanan katlanmış ve delikli paslanmaz çelik bölme, cephedeki açıklıkları yansıtan kemerli açıklıkların kısmi bir görünümünü sunuyor.

Metal duvardaki büyük bir döner kapı, büyük bir pencerenin hakim olduğu bir antreye açılıyor. Bu açıklık, tasarıma doğal bir hava katmak için huş ağaçlarıyla dikilmiş avluya bakıyor.

Pileli metal duvarın arkasında, sanatçı Stefan Marx’ın posterleri , Belle Époque döneminin tiyatro posterlerini çağrıştırmayı amaçlayan eğlenceli bir detay sunuyor. Giriş holünde ayrıca bitişikteki tuvalet için bir lavabo da bulunuyor.

Kafe alanına mimarlar, bitişikteki sütunlu alanı yansıtan ve mekana daha yerel bir ölçek kazandıran çok renkli mermer bir zemin eklediler.

Ahşap kafes tavan, aydınlatmayı gizler ve akustiği iyileştirir. Tavanın malzeme dokusu, sanatçı Alessandro Neretti ile iş birliği içinde tasarlanan özel tasarım mobilyalarla yansıtılır .

Oda, New York metrosunun mobilyalarından ve Amerikalı sanatçı Donald Judd’un çalışmalarından esinlenerek ahşap masa ve banklardan oluşan bir sistem kullanılarak düzenlenmiştir .

Ortada, çift taraflı bir bank, alanı boydan boya ikiye bölüyor. İç tarafta, dikdörtgen masalar ve uyumsuz vintage sandalyeler sıralanmışken, meydana bakan tarafta daha küçük dairesel masalar ve tabureler yer alıyor.

Mimarlar, mekanların tiyatro havasını güçlendirmek için yeni unsurlar eklerken, binanın orijinal karakterini mümkün olduğunca korumayı amaçladılar.

İkili, “Bu konsolidasyon, zamanın geçişini kabul ediyor ve odaları, bitmemişlik fikrini ve her bir öğenin sürekli evrimini anlatan ham ve kusurlu bir materyallikle zenginleştiriyor,” diye açıkladı.

Gerekli servis ve teknik mekanların gizlenmesi için gereken müdahaleler de benzer bir amaca hizmet ediyor ve iç mekanın ham, dürüst hissini tamamlayacak şekilde bileşenlerini ve yapım tekniğini ortaya çıkarıyor.

AMAA’nın merkezi Venedik’te bulunuyor ancak stüdyo, yakınlardaki Arzignano’da, terk edilmiş bir tesisat fabrikasında uydu ofis kurarak çalışmalarını yoğun olarak sürdürüyor .

Stüdyonun araştırma odaklı yaklaşımı, genellikle mevcut mekanları veya mimari unsurları yeniden işlevlendirmeyi içerir. Stüdyo, daha önceki projelerinde, kullanılmayan bir endüstriyel binada nakliye konteynerlerini üst üste istifleyerek bir enstalasyon oluşturmuştu .