RECORD Röportajları
Söyleşiyi yapan: Joann Gonchar, FAIA
Michael Murphy, Mimarların Oyunda Yer Alması Hakkında

Barbados’taki bir taşınmaz mala dayanan Oceana İnovasyon Merkezi, modüler ve çoğaltılabilir bir prototip olarak tasarlandı
Üç yıl önce, mimar Michael Murphy, 2008’de kurduğu, ilk olarak Afrika’daki insani sağlık tesisleriyle adını duyuran ve o zamandan beri anıtlardan Ruanda Tarım Koruma Enstitüsü de dahil olmak üzere üniversite kampüslerine kadar küresel olarak çok çeşitli projeler tasarlayan kar amacı gütmeyen firma MASS Design Group’un başkanı ve CEO’su görevinden ayrılacağını duyurdu. 2022’de MASS’tan ayrıldığında RECORD’a , “inşa edilmiş çevremizin finansal mülkiyetini daha adil bir şekilde paylaşmaya” odaklanan yeni bir ofis kuracağını ve bunun “kültürel ve kurumsal projeleri finanse etmek için yeni yaratıcı yollar” aramayı gerektireceğini söyledi. Georgia Teknoloji Enstitüsü’nde bağışlı bir kürsüye sahip olan Murphy, o zamandan beri bu yeni firma Agency Michael Murphy and Associates (AMMA) ile ilk projesini tamamladı. Barbados, Bridgetown’daki Oceana İnovasyon Merkezi binası, adanın dört bir yanından öğrencileri çevrelerini ve değişen iklimi incelemeleri için çekiyor. Murphy, RECORD yardımcı editörü Joann Gonchar ile inovasyon merkezi, AMMA’nın yönetim kurullarındaki çalışmaları ve yeni uygulamaya yönelik beklentiler hakkında konuştu .
Michael Murphy. Michael Murphy’nin izniyle
AMMA’yı kurma dürtünüz neydi? “Aha!” anınız oldu mu?
Büyük uyanış, Alabama, Montgomery’deki Ulusal Barış ve Adalet Anıtı (2018) projesiydi; bu projenin bir parçası olmaktan büyük onur duydum. Tasarımını yaparken, Bryan Stevenson [anıtın ve civardaki diğer Miras Alanlarının inşasına öncülük eden insan hakları avukatı] ile birlikte alanda yürüdük. “Bunun büyük bir etkisi olabilir. Anıtın etrafındaki araziyi satın almalı ve etkiyi nasıl yakalayabileceğimize bakmalıyız” diye düşündüğümü hatırlıyorum. Peki bu sermaye nereden gelecekti? Sadece binayı inşa etmek için fon toplamaya çalışıyorduk. Evet, proje şehre ve eyalete dönüştürücü bir ekonomik kalkınma getirdi. Sanatçıların, mimarların, tasarımcıların ve toplum gruplarının dünyada yarattıkları değeri nasıl paylaşabileceklerini ve buna nasıl katılabileceklerini merak etmeye başladım. Mülkiyeti dağıtabilecek, tedarik zincirini sahiplenebilecek ve değiştirebilecek, hem tasarımda hem de geliştirmede rol oynayabilecek farklı bir yapıya ihtiyaç olduğunu fark ettim.
AMMA’nın çalışma şekli MASS’ınkinden nasıl farklı?
En basit cevap, AMMA’da tazminatımızı proje ücretleriyle finanse etmemiz ve çalışanlarımızın ve ortaklarımızın, hayata geçirdiğimiz projelerde paydaş ve potansiyel sahip olabilmeleridir. Elbette vergi de ödüyoruz. Ancak temel fark, yatırımlar ve mülkiyet de dahil olmak üzere daha çeşitli bir sermaye havuzundan yararlanarak, tanımı gereği kâr amacı gütmeyen bir kuruluşun tam olarak erişemeyeceği bir projeyi hayata geçirebilmemizdir.
Oceana İnovasyon Merkezi komisyonu nasıl ortaya çıktı?
Emerson Collective’in bir parçası olan ve Laurene Powell Jobs’un etki yatırımı grubu olan XQ Enstitüsü bana ulaştı. XQ, Barbados Başbakanı Mia Mottley ile çalışıyor. Tam bir rock yıldızı olan Mottley, küçük ada ülkesinin iklim değişikliği, deniz seviyesinin yükselmesi ve aşırı hava koşullarıyla nasıl başa çıktığını yeniden düşünmeye çalışıyor.
İnovasyon merkezi bir prototip; okul sistemindeki daha büyük bir dönüşümün parçası. Mottley’nin ormansızlaştırılmış ve kereste tedarikinin artık yasadışı olduğu bir ülkede kereste inşaatını yeniden canlandırdığı yer de burası. “Yönetebileceğimiz ve siyasi bağımsızlığa ve ekonomik bağımsızlığa katkıda bulunabilecek bir tedarik zinciriyle bunu nasıl yaparız?” diye düşünüyor. Mimarlık bir cevap. Ancak başarılı olmak için bunun altında yatan sistemi de tasarlamalıyız.
Eğer kereste Barbados’tan değilse nereden geldi?
Ensamble Studio’dan, harika yenilikçiler olan arkadaş Antón García-Abril ve Débora Mesa’yı aradım. Prefabrikasyonla ilgili WoHo adında yeni bir girişimleri var. “Yardımcı olabilir misiniz?” dedim ve hemen destek oldular. Projede İspanya’dan getirilen ahşap kullanılıyor çünkü Antón ve Débora İspanya’da yaşıyor.
Prototip Barbados’taki diğer sahalara uyarlanırken, ahşabın İspanya’dan temin edilmeye devam edilmesi fikri var mı?
Hedefimiz Karayipler’den odun kullanmak. Bu tedarik zincirini oluşturmakla yakından ilgilenen Guyana ile görüşmelere başladık. Dolayısıyla, bunun bir kısmı katalizör görevi görmek, yeni bir pazara nasıl yön verebileceğimizi göstermekle ilgili. Ancak bu pazarı geliştirmemiz gerekiyor. Kesimhaneler, imalat ve nakliye dahil olmak üzere üretimin orta kademesine sahip olmalıyız. Bu, uzun yıllar sürecek bir girişim.
İnovasyon merkezinin tasarımı ve sunumu tipik bir mimari projeden nasıl farklı?
Oceana projesi, mimarların üzerinde çalıştığı hemen hemen her kültürel proje gibi, hayırseverlik, özel sektör kaynakları ve devlet yatırımlarının bir karışımıyla finanse ediliyor. Buradaki fark, XQ’nun vizyonunun önce ulusal, sonra bölgesel ve ardından küresel okullar için bir prototip oluşturması. Bu, çok aşamalı, çok mekanlı bir projenin pilot projesi olarak görülebilir. Prototipin ekonomik yapısı tipik bir mimari projeden farklı olduğundan, mimarların genellikle emekleri karşılığında aldıkları zaman ve malzeme tazminatından ziyade bir ürün olarak düşünülmelidir.
Barbados’taki bu ilk aşamada gösterdiğimiz AMMA’daki hedefimiz, tüm sistemleri dönüştüren ve yeniden tasarlayan projeler üretmektir. Nihayetinde, mimarın hem mal sahibi, hem geliştirici, hem tasarımcı hem de imalatçı olarak rolünü düşünmemiz gerekiyor. Tipik bir ücret karşılığında bir RFP’ye yanıt vermek yerine, RFP’yi oluşturduk.
Prototipin formunun oluşum sürecinden bahsedebilir misiniz?
Barbados’ta bu tür yapıların inanılmaz bir geçmişi var. Taşınmaz evler, büyük ölçüde göçmen işçiler tarafından inşa edilen küçük ahşap yapılardır. Düz bir şekilde paketlenip eşek arabalarına yüklenerek çiftlikten çiftliğe taşınabilirlerdi. Piramidal veya sivri üçgen çatıları vardı ve inanılmaz derecede gözenekliydiler, bu da havanın içlerinden geçmesine izin veriyordu. Bu nedenle, kasırgalar sırasında çökmezlerdi. Modülerlik, taşınabilirlik, nefes alabilirlik ve çevresel dayanıklılık gibi unsurlara sahiptirler.

1Mobilyalar binanın modüler mantığını genişleterek iç mekan ortamının sürekli olarak yeniden yapılandırılmasına olanak tanır (1 ve 2). Fotoğraflar © Iwan Baan

2
Prototip, 20. yüzyılın sonlarında uyarlanabilir ve ayarlanabilir sistemler geliştiren Aldo van Eyck ve diğerlerinden de ilham alıyor. Üçgen, standart dikdörtgen prefabrik modüllerin aksine, montajından ortaya çıkabilecek sonsuz çeşitlilik nedeniyle büyüleyici bir formdur.
Modül diğer proje tiplerine uyarlanabilir mi?
Barbados için bir fikir, gelecekteki okulların finansmanında ekonomik bir itici güç olacak modüllerden bir konut kulesi inşa etmek.
Dünyanın diğer bölgelerinde de işe yarayabilir mi?
Bu yılın başlarında Los Angeles’taki orman yangınlarında yirmi dört okul yandı. Bu model orada da uygulanabilir. Los Angeles ikliminde nasıl çalışır? Özellikle doğal havalandırma açısından oldukça iyi. Yangın risklerinin ele alınması gerekecek, ancak yangınla mücadelenin büyük kısmı binanın etrafındaki alanın iyileştirilmesiyle ilgili.
Açılır tavan pencereleriyle birlikte kullanılan panjurlu panjurlar, doğal havalandırmaya olanak tanırken güneşi kontrol ediyor. Fotoğraf © Iwan Baan
Prototipe dayalı 800 öğrenci kapasiteli bir okul, inovasyon merkezine çok uzak olmayan Chelston Park’ta inşa ediliyor, peki AMMA başka neler üzerinde çalışıyor?
Boston’ın Back Bay bölgesinde, inanılmaz bir engelli hakları aktivisti olan Travis Roy anısına bir anıt üzerinde çalışıyorum. Ayrıca, Massachusetts, North Adams’ta şehir merkezini yerle bir eden bir kentsel yenileme üst geçidini yıkmak için bir ana plan üzerinde çalışıyorum. Ortaklığım sadece ana planlamada değil, aynı zamanda yeni bir gelişmenin hayal edilmesinde ve üst geçit yıkıldıktan sonra bu gelişmenin finansmanında da. MASS MoCA sanat merkezi de beni konut sektörünü yeniden düşünmeye yönlendirdi. Sanatçılar için yaşam alanları yaratmak, onlara el sanatları üzerinde çalışabilecekleri yerler sağlamak ve konutlarının bir kısmına sahip olmak için 1960’lardan kalma bir okul satın aldı. Bu, o orijinal öncüle geri dönüyor: Yaratıcı endüstrilerde, üretim araçlarımıza gerçekten sahip değiliz. Sahip olabilseydik, oyunda payımız olurdu.
Görsel AMMA’nın izniyle kullanılmıştırKrediler
Tasarım Lideri:
Michael P. Murphy / AMMA
Tasarım ve İnşaat Ekibi:
AMMA, Jonathan Tate Ofisi, WoHo, Joseph Steinbok Yönetim Hizmetleri, Moorjani Karayipler
Danışmanlar:
Mahy Ridley Hazzard, Temha (yapısal); Transsolar | KlimaEngineering (iklim ve çevre); EMC (m/e/p); Sasaki ile DLA (peyzaj); EHDD (eğitim tasarımı); Studio Amor (yerel mimari ve çevre); TAP Studio (iç mekanlar); BCQS (metraj hesaplamaları); Bain Planning and Development (izin verme)
Kayıtlı Mimar:
Archis
Konsept ve Olanaklılık Raporu :
AMMA, Hayvan Adı Tasarımı, Chris Terrill, EHDD, Jeffrey Miller Mimarlık ve Tasarım (JMAD), NOUS Mühendislik, RDL, Sasaki, SOSHL Studio, Studio Amor, TAP Studio Transsolar, Yes Praxes
Müşteri:
XQ Enstitüsü
Sahibi/İşletmecisi :
Barbados Hükümeti, Eğitim Dönüşüm Bakanlığı aracılığıyla
Boyut:
7.075 fit kare
İnşaat Maliyeti:
5,7 milyon dolar
Tamamlanma Tarihi:
Haziran 2025
Kaynak:



1 Yorum
Keriman Önal
mimarın oyunda kalması ve kendinden ödün vermeden bunu yapması çok zor. mimari pratik biraz ödün gerektiren bir konu, uzlaşı her zaman mimarın istediği istikamette gerçekleşmiyor.