Snøhetta’nın Kuzey Dakota, Medora’daki yeni Theodore Roosevelt Başkanlık Kütüphanesi’nin içini, Ben Stechschulte/Esto tarafından The Architect’s Newspaper için hazırlanan kısa film aracılığıyla inceleyin .
Başkan Theodore Roosevelt, zeki, baskın ve kusurlu bir adamdı. Çocukken ölümcül olabilecek astım hastalığına yakalanmış ve dünyayı kitaplardan öğrenmişti. Ayrıcalıklı bir hayat yaşamış ve satın aldığı bir çiftlikte iki yıl yaşamak için batıya taşınmayı göze alabilmişti. Seçkin sınıfındaki birçok kişi gibi Harvard’a gitmiş ve beyaz insanların tüm dünyayı kolonileştirmesi ve yerel halka nasıl yaşayacaklarını öğretmesi gerektiğine inanmıştı.
Roosevelt ayrıca yerli halkın rezervasyonlara kapatılması ve çocuklarının asimilasyon için yatılı okullara gönderilmesi gerektiğine inanıyordu. Aynı gün ölen karısı ve annesinin kaybından dolayı yas tutan Roosevelt, 1884-1886 yılları arasında Kuzey Dakota Badlands’te, Medora kasabası yakınlarında zaman geçirdi. Orada, fikirleri değişti. Yerli Amerikalıları, yerel çiftlik sahiplerini ve kovboyları, özellikle de ekoloji ve vahşi yaşamı tanımaya ve onlar hakkında yazmaya başladı. Bu deneyim, nihayetinde Roosevelt’in 1901’den 1909’a kadar süren başkanlığını şekillendirdi ve bu dönemde Ulusal Park Hizmetini kurdu.
Theodore Roosevelt Başkanlık Kütüphanesi (TRPL), Roosevelt’in Kuzey Dakota’daki dönüştürücü iki yılını belgeliyor. Roosevelt’in asıl başkanlık belgeleri Harvard’da, Kongre Kütüphanesi’nde ve yakındaki Dickinson Eyalet Üniversitesi’nin dijital koleksiyonlarında bulunmaktadır.
Henning Larsen ve Studio Gang’in de aralarında bulunduğu üç finalistin kaldığı bir yarışmanın ardından , Snøhetta Eylül 2020’de mimar olarak seçildi . O yazın başlarında, Snøhetta’nın kurucu ortağı mimar Craig Dykers ve ekibi, Roosevelt’in trenle geldiği yere yakın Little Missouri Nehri kıyısında kamp kurarak bölgeyi ziyaret etti.
Dykers, yürürken ellerinde taşımak için iki yuvarlak dere taşı aldığını hatırlıyor. (Bunun yorgunluğu gidermeye yardımcı olduğunu söyledi.) Grup dinlenmek için durduğunda, taşları yere koydu. Sonra yakına bir kavak yaprağı düştü. İki taşın boyutunun, projenin programatik bölünmesine kabaca paralel olduğunu fark ettiler: %60 müze ve %40 ofis, oditoryum ve sınıflar. TRPL’nin 4 Temmuz’daki açılışından önce Haziran ayındaki yerinde toplantımızda Dykers’ın “tasarım topluluğu” olarak adlandırdığı şeye onları dahil etmek için biri yaprağı taşların üzerine koydu. Böylece, bir geçitle ayrılmış ve çayır tepeli bir çatının yumuşak kemeriyle korunan, araziye mükemmel bir şekilde uyum sağlayan bir profilin yol gösterici konsepti ortaya çıktı.
Dykers, ekip ziyaretinden faydalanarak on gün boyunca tek başına Badlands’te yürüyüş yaptı ve kendi malzemelerini taşıdı. Bir noktada, sığındığı kanyonda bir bizon sürüsü ve bir çıngıraklı yılanla karşılaştı. Yolculuğun riskli olduğunu kabul ediyor, ancak “sabah ve akşam gökyüzünün renklerini görebildiğini” söylüyor. Mevsimlerin, rüzgarların, renklerin ve desenlerin değişen inceliklerine gösterdiği bu özen, ortaya çıkan yapının detaylarını şekillendiriyor.
İnşaat Alanını Yeniden Düşünmek
Yarışmadan önce, TRPL’nin yöneticileri ve vakfı, binanın 93 dönümlük arazinin en yüksek noktasına kurulacağını varsaymıştı. Ancak Snøhetta’nın projesi, binayı bölgenin daha mütevazı bir kenarına, bir uçurumun tepesine yerleştirdi. Amaç, “kütüphanenin manzarayı uçurumun kenarından çerçevelemesi”ydi. İnsanlar binayı hemen görmeyeceklerdi ve “bu da her şeyi bir anda görmek kadar etkileyici olacaktı.”
Snøhetta’nın ekibi, “nesnelerin bir yolculuk boyunca görünüp kaybolması gerektiği” bir tasarım yaklaşımı geliştirdi. Bu yer değiştirme aynı zamanda, yoğun olmayan günlerde kullanılabilecek bitişikteki Burning Hills Amfitiyatrosu’nun mevcut otoparkından da faydalanıyor. Bu hamle, yeni otoparkın boyutunu küçültüyor ve kampüsün çevresel etkisini azaltıyor.
Yaklaşık bir mil uzunluğundaki tahta yürüyüş yolu, tartışmasız TRPL’nin en önemli sergisi olup, restore edilmiş çayırın üzerinde süzülen yüzen bir platform gibi görünmektedir. Topografya yol boyunca yükselip alçalmaktadır. Bazen yürüyüş yolu zemini keserek, TRPL’nin topografya ile olan daha geniş diyalogunu yansıtmaktadır.
Ancak Badlands’in aşınmış tepelerinin ve yamaçlarının uzun manzaraları tüm ilgiyi üzerine çekiyor. Ufku muazzam bir ölçek, sarp kayalıklar ve renkli çizgilerle sarıyorlar. Aşınmış vadilerin ve uçurumların üzerinde, bu manzaranın tepesi, sabit bir yükseklikteki düz eski deniz tabanı kalıntılarından oluşuyor.
“Hayatımın büyük bir bölümünü bu manzarada yürüyerek geçirdim,” dedi Dykers, döngü boyunca ilerlerken. Dykers’ın Meksika kökenli Amerikalı babası Güneybatı’da büyümüş, ancak askeri kariyeri ailesini Dykers’ın doğduğu Almanya ve diğer yerlere götürmüştü. Birçok yazını ve uzun süreli ziyaretlerini New Mexico’daki büyükbabasının çiftliğinde geçirmiş, sık sık sığır yetiştiriciliğine yardım etmişti.
Yürürken, Dykers bazen patikadan saparak doğal peyzaj restorasyon alanından geçiyor, yerdeki bir böceğe -bir çekirgeye, böceğe veya bir yaban arısının kabuğuna- hayranlıkla bakıyordu. Dykers, devasa TRPL’nin arkamızdan yerden yükseldiği sırada bile, küçük, yer seviyesindeki canlılara olan bu odaklanmış hayranlığını gösteriyordu. Yürüyüşümüz boyunca dikkati bu ölçekler arasında gidip geliyordu.
Snøhetta, yarışma başvurusunda “manzara kütüphanedir ve kütüphane manzaradır” fikriyle yola çıkmıştı. Şahsen, bu büyük fikrin biraz abartılmış olabileceğini düşündüm. Sonuçta, doğal uzun otlu çayır ve yapay zeka destekli sergiler, gelişmiş sürdürülebilir sistemler ve müze kalitesinde iklim kontrolüyle donatılmış 93.000 metrekarelik bir müze farklı kavramlar. Ancak yürüyüş yolunda, fikrin gerçekleştiğini hissettim. Bu, ancak oraya giderek gerçekten yaşanabilecek içgüdüsel bir deneyim. Fotoğrafçılık TRPL’nin malzemelerini ve kütlesini yakalayabilir, ancak dışarıdaki bu aydınlatıcı anların farklı bir etkisi var. Ziyaretçilerin hatırlayacağı şey muhtemelen bu karşılaşma olacak: Sonuç olarak, aniden değiştiğimizi, belki fiziksel olarak daha küçük ama daha geniş ve yüce bir ortamın parçası olduğumuzu hissediyoruz.
Hikaye Anlatımı ve Öz Yansıtma
TRPL’nin içindeki sergiler, daha bilişsel bir şekilde sürükleyici bir deneyim sunuyor. Roosevelt’in hayatının farklı aşamalarından geçen bir yolculukta, düşünme ve geri bildirim için duraklamalarla öz farkındalığı artırıyorlar. Genel yorumlayıcı mesaj, bu coğrafyada iki yıl geçirmenin ve yerel halkla çalışmanın Roosevelt’i bir şekilde değiştirdiği, onu daha mütevazı, başkalarıyla daha iyi iletişim kurabilen, zorluklara karşı daha empatik ve kendine daha güvenli hale getirdiği yönündedir.
121.000 metrekarelik, canlı çayırlarla kaplı çatısıyla mimari, dikkat çekmek yerine ziyaretçilerin sergiler arasında kendi yollarını çizerken bu yolculukları koruyor. Üstteki açılı yollardan yukarı doğru yürürken, çoğu 1,2 metreyi aşan boya ve benzer derinlikte köklere sahip, zengin bir yerli bitki çeşitliliği görülüyor. Çatı boyunca Corten çelikten yapılmış ışıklık muhafazaları serpiştirilmiş durumda. Bana göre bunlar uyuyan hayvanları andırıyor.
Başlangıçta, sergi tasarımcıları, hikaye anlatıcıları ve mimarlar sergi deneyiminin kontrollü ve doğrusal olacağını varsaymışlardı. Ancak şematik tasarım sırasında, ziyaretçilere daha fazla seçenek sunmak için stratejilerini değiştirdiler ve küçük ölçekli eserler ve sergiler içeren uzun bir Anlatı Galerisi oluşturdular. Buradan ziyaretçiler, sergilere çeşitli noktalardan giriş yapabilirler.
Bu daha büyük sergiler, Roosevelt’in New York’taki çocukluk evinden ve San Juan Tepesi Savaşı’ndan sahneleri ele alıyor. Ancak manzara da devreye giriyor. Roosevelt’in çiftlik işletmesi gibi bir sergiyi deneyimledikten sonra, gerçek Badlands manzarası stratejik olarak yerleştirilmiş pencerelerden aniden beliriyor ve ziyaretçileri daha parlak bir gün ışığına çıkararak nerede olduklarını hatırlatıyor. Bunlar, Studio Loutsis tarafından tasarlanan yönlendirme tabelaları, işaretler ve grafik kimliğiyle tamamlanıyor.
Snøhetta’nın peyzaj disiplini direktörü Michelle Delk, basın açıklamasında, “Amacımız, keşfe ve araştırmaya davet eden bir peyzaj oluşturmak ve aynı zamanda korumanın sabit bir hedef değil, sürekli devam eden bir uygulama olduğunu göstermekti” dedi. Firma, proje için peyzaj mimarı Confluence ile ortaklık kurdu.
Sergiler, ziyaretçilere kendi hayatlarında nasıl seçimler yapacakları sorusunu yöneltiyor. Bilgisayar ekranlarına rahatlıkla alışkın olan gençler, sergilerdeki sorulara yanıt veriyor. Her etkileşim için dijital bir madalyon alıyorlar. Turun sonunda, potansiyel liderlik becerileri, gelecekteki ilgi alanları ve yeni fırsatları hakkında özel olarak hazırlanmış bir profil sunuluyor.
Dünyadaki Katmanlar
Snøhetta en başından beri sıkıştırılmış toprağı iç mekan malzemesi olarak kullanmak istedi . Bu malzeme, lobiyi ve iç mekanları dışarıdaki uçurum ve kanyonlardaki görünen toprak profilleriyle birleştiriyor. Bu yapı yöntemi büyük kamu binalarında nadiren kullanılır, ancak ekip bu büyük duvarları inşa etmek için Earth Wall Builders ile çalıştı . Bu “ağır” sistem, “hafif” bir masif ahşap iskelet ve ahşap tavan ve ikincil duvarlarla birleştirildi; bunların tamamı Douglas köknarından yapılmıştır.
TRPL’nin proje sorumlusu olan JLG Architects’in proje teslim direktörü Josh Kehrwald, “Badlands’te, yer altındaki tortul yapıyı ve yukarıdaki manzaranın çarpıcı çizgilerini yansıttığı için sıkıştırılmış topraktan daha iyi bir zemin malzemesi yoktur” yorumunu yaptı. Dağlık ortamlarda manzaranın esasen “aşağıdan yukarıya” doğru, yani tektonik kuvvetler yoluyla yukarı doğru itildiğini açıkladı. Ancak Badlands farklıdır: Milyonlarca yıl boyunca aşındırılarak “yukarıdan aşağıya” doğru şekillenir.
Kehrwald ayrıca, “Sıkıştırılmış toprak duvarlar mükemmel bir ısı emici görevi görüyor,” diye ekledi. “Geceleri ısıyı muhafaza ediyorlar ve gündüzleri daha serin oluyorlar.” Bu yerel ve pragmatik yapı yaklaşımı, TRPL’nin enerji, su, emisyon ve atık için dört net sıfır çerçevesine katkıda bulunuyor.
Keşfe Davet
Başkan Trump’ın 1 Temmuz’daki ziyareti ve 4 Temmuz’daki resmi açılış etkinliklerinden sadece birkaç gün önce, birçok farklı meslekten yüzlerce çalışan, son rötuşlar için gece gündüz çalıştı. Dykers ve Kehrwald, çalışanların çoğunu isimleriyle tanıyordu. Konuşmak için durduklarında, herkesin yaptığı işten ve bulunduğu yerden duyduğu gururu hissettim. Sadece mimari değil, insanlarla tanışma, her türlü hikayeyi dinleme deneyimi ve manzaranın kendisi de neredeyse herkese bir şeyler öğretiyor gibiydi.
Başkanlığının üzerinden bir asırdan fazla zaman geçmesine rağmen, doğayı koruma, kamu arazilerini koruma ve büyük finansal güçlere karşı durma, Theodore Roosevelt’in en büyük mirasıdır. Bugün bu idealler geçmişte kalmış gibi görünüyor. Bu nedenle bu proje şimdi önem taşıyor; özellikle de çocukları ve gençleri şu an kim oldukları ve gelecekte kim olabilecekleri üzerine düşünmeye teşvik etmesi açısından.
TRPL, zeki, emperyalist ve korunaklı bir adamın, Badlands’te ufkunu nasıl genişlettiğinin öyküsünü anlatıyor. Sergiler izleyicilere meydan okuyor. Bize şu soruyu soruyorlar: Nasıl daha ilgili bir vatandaş ve insan olabilirsiniz?
Frank Edgerton Martin, peyzaj tarihçisi, mimari yazar ve tasarım gazetecisidir.
Kaynak: Arch Paper
