John Quentin Hejduk (19 Temmuz 1929 – 3 Temmuz 2000), hayatının büyük bir bölümünü New York şehrinde geçirmiş Çek asıllı Amerikalı bir mimar, sanatçı ve eğitimciydi. Hejduk Cooper Union Sanat ve Mimarlık Okulu, Cincinnati Üniversitesi ve Harvard Tasarım Okulu’nda eğitim gördü. IM Pei ve Partners ve AM Kinney and Associates ofisi dahil olmak üzere New York’ta birçok ofiste çalıştı.
1965 yılında New York City’de kendi stüdyosunu kurdu ve 60’ların sonunda New York Five grubunun bir üyesi olarak tanındı. Kolektifin adı MoMA’da düzenlenen bir sergiden sonra ortaya çıktı ve ilk eserleri Five Mimarlar (1973) kitabında açıklanan Peter Eisenman, Michael Graves, Charles Gwathmey ve Richard Meier’in de yer aldığı bir sergide ortaya çıktı.
Hejduk kariyerinin başlangıcında, az sayıda geometrik elementle oynayan modern mirasla çok işaretlenmiş bir mimariye sahipti. Ancak kısa süre sonra, “maskeler” veya “maskeler” adını verdiği şeyler aracılığıyla son derece kişisel bir mimari dil yaratmak için bu başlangıç formalizmin gerçek bir yıkımına adım attı, uzay mantığının büyük anlamsal boyutlarında bir araştırma.
1970’lerde tasarlanan Wall House II , ölümünden sonra inşa edildi (Groningen, Hollanda, 2001)
Wall House II
Wall House II
Wall House II
Böylece Hejduk, bağlamdan uzak soyut ve figüratif şekilleri karıştıran zoomorfik yapıcı repertuarlar önerdi. Bu anlamda, eserleri piyasanın taleplerine karşı giderek daha da yabancı olan heykel, resim ve şiir alanına doğru ilerliyor.
Kreuzberg Kulesi ve Kanatları (Berlin, Almanya, 1988)
Hejduk binaları bilinçli bir şekilde geleneksel yapıdan ve mimarinin yararlı boyutlarından vazgeçiyor, tapınak, ayin için yerlerdir. Projeleri arasında 70’lerde başlayan Wall House serisi, Bir Müzisyenin Evi, İntihar Evi ve İntiharın Annesi Evi, Kreuzberg Kuleleri, Medusa Maskesi ya da daha yakın zamanda Santiago de Compostela’da Trisca Sociociocultural Merkezi’nden bahsedilmektedir. Hejduk aynı zamanda prestijli Cooper Union Sanat ve Mimarlık Okulu’nda dekanlık görevini 20 yılı aşkın bir süredir yürüten etkili bir öğretmendi.
Wall House 2 (Bye House) 1973 yılında John Hejduk tarafından peyzaj sanatçısı Arthur Edward Bye tarafından, ABD Connecticut’ın dışındaki bir araziye inşa etmek üzere tasarlandı. Bazı sorunlar, idamını o kadar uzun sürdü ki, sahibini eserden vazgeçmeye motive etti. 2001 yılında Hejduk’un ölümünden aylar sonra bir girişimci sonunda orijinal yerini Hollanda’nın Groningen şehrine değiştirerek inşa etti. Konut, Ridgefield kasabasındaki büyük bir arsa üzerine açık bir alana yerleştirilecek şekilde tasarlanmıştı ve Groeningengen bu Amerikan bölgesinin özelliklerinden çok uzak olsa da, Oyunun üç boyutlu karakteri.
Santiago de Compostela , İspanya
Proje, Hejduk’un resimsel-morfolojik analizlerinin bir sonucudur, ilkel şekillerde yaptığı denemelerin, küp ve duvarın deformasyonu hakkındaki çalışmalarının bir sonucudur. Oyunun geçmişi One-Half House ve House 10, ikisi de 1966’dan ve hemen referans olarak 1971 Wall House 1’e sahip. Hejduk teorilerinin bir kısmını, mimariyi bir faydaya cevap vermeleri gereken şekillerin bir sanat olarak tanımlayan Immanuel Kant’ın estetik kavramlarına dayandırıyor, sanatsal gerçek olarak belirli bir amaçla yönetilmediği ve dolayısıyla mimarinin şekli ile yönetilmeyen şekillerin bir sanatı olarak tanımlayan Immanuel Kant’ın estetik kavramlarına Doğada başlangıcı değil, keyfi bir amaç için vardır.
Hejduk’ta ayrıca Le Corbusier’in çalışmalarında büyük bir etki var. İlk çalışmalarından itibaren hem ilkel şekillerin benimsemesinde hem de tasarımlarındaki hacimleri benimseyen plastisite üzerinde. Elementlerin bileşimi ve renk kullanımı La Roche-Jeanneret’e kasten göndermelerdir. Wall House 2’nin tasarımı, duvarın konektör ve bariyer olarak katıldığı yatay bir eksenle karşı karşıya kalıyor, programı özerk alanlarda izole etme niyetini destekliyor. Bu karar tasarımın tüm aşamalarında sunulur,
– Her cilt kendine özgü bir şekle bürünür.
– Çatı ve zemin arasındaki ayrılık, üst üste binmiş hacimlerin resmi bağımsızlığı vurgular.
– Her fonksiyon bir cilde karşılık gelir.
– Hacimler renklere göre de farklıdır.
– Duvar, şeffaf elementler aracılığıyla hacimlerden ayrılır.
Duvardan uçan gibi görünen üç ceset aslında yapısal bir arsa tarafından desteklenmektedir. Duvar açıkça sembolik, yapısal olmayan, dinamik gerilimin, geçiş anında zamanı temsil eden, ancak kısa süreli, anlık bir adımın, Hejduk’un duvarın inceliğine bağladığı bir sebep.
Konutun içinde statik düşünme mümkün değil ancak kullanımın bir alandan diğerine girmek için dışarı çıkmaya zorladığı dinamik bir algı vardır. Bağımsız alanlarda parçalanmış program, uzay akışkanlığının birbiriyle etkileşime geçtiği modern hareketin teşvik ettiği uzaya karşı bir konsept uygular.
Diamond Hose plan
Fabrikada duvar aktiviteleri ikiye bölüyor. Ana fonksiyonlar arasında yatak odası, yemek odası ve oturma odası, diğer tarafta hizmet fonksiyonları: merdiven ve banyo. Dikey program da bölündü: birinci kat yatak odası, ikinci kat yemek odası ve üçüncü katta oturma odası. Stüdyo, giriş merdivenlerini içeren uzun bir koridora bağlı bağımsız görünüyor.
“İntihar Evi ve İntihar Annesinin Evi”
Renk seçimi Le Corbusier’in Maison La Roche-Jeanneret’te kullandığı palete benzerlik gösteriyor. Hejduk için bu renkler Jean Auguste Ingres’in eserinden ve özellikle de Louise de Broglie, Contesse d’Haussonvillede 1845’ten türedi.
Konferanslarından birinde, bu tablonun bir kopyasını işaret ederek şöyle dedi: “Kaçınız Ingres’in resimlerini biliyor? Bu resmin rengi La Roche Jeanneret evinin rengidir. Hejduk ilk döneminde neoplastikçiler ve özellikle Piet Mondrian’ın kullandığı gibi saf renklerle çalışmayı destekliyordu, ancak Maison La Roche’daki yaşamından itibaren onları daha yumuşak yapmak için gri renklere yaklaştırdı. Kırmızı, mavi, sarı yeşil ve mor, bu şekilde hafifletilmiş bir hacim ve özel bir fonksiyona karşılık geliyor. Gri duvar tarafsızlığı temsil ediyor.
Le Corbusier’in bazı kavramlarıyla paralel bir paralel çiziyor, sutyen yapısının iskelet ve dış şekli olduğunu söyleyerek, Hejduk’un bu eseri derisinden soyunmuş görünüyor, organlarını kasten açığa çıkarıyor. görüş, teorilerini ekspresis olarak.
Kaynak: Marcelo Gardinetti, http://tecnne.com/
“İntihar Evi ve İntihar Annesinin Evi” John Hejduk
Jan Palach Anıtı, John Hejduk tarafından tasarlandı [Prag] Çek Cumhuriyeti
16 Ocak 2016 Cumartesi günü, Irwin S. Chanin Mimarlık Okulu’nun kurucu dekanı John Hejduk’un
(AR ’50) Jan Palach Anıtı, Çek Cumhuriyeti, Prag’da açıldı. “İntihar Evi ve İntihar Annesinin Evi” adlı eser, 1968’deki Sovyet işgaline karşı kendini yakma eylemiyle Çekoslovakya’daki komünist hükümete karşı harekete geçen Çek muhalif Jan Palach’ı anıyor.
adlı şiiri yer alıyor. Yapılar ilk olarak 1990 yılında Atlanta’da Georgia Tech öğrencileri ve mezunları tarafından Profesör James Williamson’ın gözetiminde inşa edildi. Ayrıca 1991 yılında Hejduk’un çalışmalarının yer aldığı büyük bir sergiyle birlikte Prag Kalesi Bahçeleri arazisinde geçici bir kurulum olarak inşa edildiler.
Serginin açılışına Cumhurbaşkanı Vaclav Havel ve o zamanlar yeni kurulan Çekoslovakya demokrasisine ABD Büyükelçisi olan Shirley Temple Black katıldı. 2000 yılına gelindiğinde, kötüleştiler ve Kale yönetimi onları kaldırttı. Mevcut yapılar çelikten yapılmış ve ömürleri çok daha uzun olmalı – İntihar Evi, İntihar Annesinin Evi ve anıtın tabanındaki şiirin yer aldığı plaka kalıcı anıtlar olarak yerleştirildi.
Yapılar, inşaat ve teknik dokümantasyonlarından sorumlu olan MCA mimarları tarafından sağlanan tasarımlar kullanılarak Çek bir şirket olan KRUNTORÁD tarafından üretildi. KRUNTORÁD’ın sahibi Jan Kruntorád, “Prag Şehir Galerisi ile sözleşmeyi imzalamamızdan teslimata kadar altı ayımızı aldı. Üretim, detaylar, yüzey, bağlantı malzemeleri – hepsi çok karmaşıktı,” diyor. 16 Ocak’taki açılış töreninde Prag Şehri temsilcileri, şair David Shapiro; Çek imalatçılarla birlikte İntihar Evi ve İntihar Annesinin Evi’ni hayata geçiren Cornell Üniversitesi’nden James Williamson ; ve Hejduk’un kızı Dr. Renata Hejduk’un sunumları yer aldı.
Kaynak: www.metalocus.es
1 Yorum
Ozan Güvenalp
Hejduk’un mimarisi çözümleme ve sonucunda çıkarımlar yapmayı icap ettiren bir tasarımcı. Şekillerle kurduğu ilişkiler ve bunların yorumu olağan üstü. Çok üstün bir matematiğin, derin bir zihni sürecin altta yattığı o kadar belli ki.