Venedik Mimarlık Bienali’nin açılış küratörü Paolo Portoghesi, 92 Mayıs Salı günü kurulan vakfa göre, İtalya’nın Calcata kentinde 30 yaşında öldü. Portoghesi, 1979 yılında Venedik Bienali’nin mimarlık direktörü olarak görev aldı. Aynı yıl San Marco Havzası’ndaki Punta della Dogana’ya demirleyen Teatro del Mondo’yu yaratması için Aldo Rossi’yi işe aldı. Maurizio Scaparro yönetiminde, Bienal Teatro’nun performansları burada gerçekleşti.
Teatro del Mondo.
Paolo Portoghesi’nin Katkılarına Kısa Bir Bakış
Ricardo Bofill, Frank Gehry, Arata Isozaki, Hans Hollein, Rem Koolhaas, Franco Purini, Laura Thermes, Denise Scott-Brown, john Rauch ve Robert Venturi de dahil olmak üzere dünya çapında yirmi mimar, Paolo Portoghesi tarafından 70 yılında Corderie dell’Arsenale’de 1980 metre uzunluğunda hayali bir cadde için gerçekçi cepheler yaratmaya davet edildi.
Strada Novissima olarak adlandırılan bu hayali cadde, ilk kez genel nüfusa açıldı ve Bienal’in “Geçmişin Varlığı” temalı ilk Uluslararası Mimarlık Sergisi’nin başlangıcını kutladı. Portoghesi, üç yıl sonra Bienal’i yönetmek üzere seçildi ve 1992 yılına kadar bu görevi sürdürdü.
Papanice Evi (1968), Roma’daki Cami ve İslam Kültür Merkezi (1984-1995), Roma’nın Parco Talenti’sindeki Rönesans mahallesi (2001) ve Strazburg Camii (2012) dikkate değer mimari başarılarından dördüdür.
1962’den 1966’ya kadar Portoghesi, Roma Üniversitesi’nde profesör olarak görev yaptı ve eleştiri tarihi üzerine dersler verdi. 1968’den 1976’ya kadar dekanlık görevini yürüttüğü Milano Politeknik, ertesi yıl onu mimarlık tarihi profesörü olarak işe aldı. 1995 yılından beri Roma Üniversitesi mimarlık okulunda tasarım eğitmenliği yapıyordu.
Papanice Evi.
Roma’daki Cami ve İslam Kültür Merkezi.
Paolo Portoghesi, başarılı kariyeri boyunca doğaya ve onu mimariye nasıl dahil edeceğine dair derin bir sevgi göstermiştir. 2000 yılında yayınlanan “Doğa ve Mimarlık” adlı kitabı, çevre ile bina tasarımı arasındaki doğal bağlantıyı araştırmaya olan bağlılığını örneklemektedir. Mimari çalışmaları, kapsamlı tasarım felsefesinin kanıtıdır ve insanların nasıl etkileşime girdiği ile çevre arasındaki kritik ilişki hakkında derin bir farkındalık göstermektedir.
Gelecek nesil mimarlar ve akademisyenler, Paolo Portoghesi’nin inovasyonun sınırlarını zorlamak ve gelenek ile modernite arasında bir denge kurmak için mimariye yaptığı önemli katkılardan ilham almaya devam edecek. Bugün Paolo Portoghesi’nin olağanüstü mimari başarılarına saygı duyuyoruz ve bu olağanüstü adama saygı duyuyoruz. Onun sonsuz etkisi, mimariyi ve inşaatı uzun yıllar etkilemeye devam edecektir.
Kaynak: www.arch2o.com
