Simala’daki Gelenekler Evi

Sardinya’nın kalbinde, Oristano’ya 45 kilometre uzaklıkta yer alan küçük tarım ve hayvancılık köyü Simala’daki Gelenekler Evi, geçmiş ve gelecek arasında derin bir bağ kurmaktadır. Bu bağın merkezinde, harabelerin şiirselliğini kucaklayan ve sembolik değerlerini kutlayan dikkat çekici bir mimari müdahale projesi yer almaktadır.

Genç mimar Martino Picchedda’nın küratörlüğünü üstlendiği bu girişim, hassas ve çağdaş bir yaklaşımın tarihi yapıları sosyal ve kültürel yenilenmenin katalizörlerine nasıl dönüştürebileceğini gösteriyor.

19. Yüzyıl Mirası Yeniden Tasarlandı

Simala’nın kalbinde, bir zamanlar bir toprak sahibinin konutu ve tarımsal faaliyetlerin merkezi olan 19. yüzyıldan kalma bir avlu binası, halka açık bir sergi alanı olarak yeniden tasarlandı. Zamanın geçişini saygıyla yorumlayan proje, mimari izleri katmanlı anlatılar olarak ele alarak, hafızayı modernliğin dokusuna işliyor.

Harabeleri Yeniden Keşfetmek: Çürümenin Çağrışım Gücü

Müdahale, hassas bir açığa çıkarma süreciyle başlar. Aşırı büyümüş bitki örtüsü ve on yıllarca birikmiş toz, sadece işlevsel eylemler olarak değil, alanın gizli potansiyelini ortaya çıkaran sembolik jestler olarak temizlenir. Daha önce kalıntı olarak görülen harabeler, kalıcı varlıklarıyla hikayeler anlatan tasarımın odak noktası haline gelir. Kırılgan olsalar da ayakta kalan duvarlar, kamusal alanı sahne dekorları gibi çerçeveleyerek tiyatral bir varlık kazanır. Bu harabeler, dışlayan değil davet eden, özel olanla toplumsal olan arasında bir eşik olan açık bir boşluk tanımlar.

Hafıza ve Peyzaj Mimarisi

Proje, Piranesi’nin vizyoner çizimleri ve Alberto Burri’nin Gibellina’sının maddesel şiirselliği gibi tarihsel ön varoluşla boğuşan ustalardan ilham alıyor. Avluda, geleneksel “impedrau” döşemesi, Sardinya avlularının dokunsal hafızasına saygı duruşunda bulunuyor. İç mekanda, geniş derzlerle döşenmiş bazalt zemin, suyu karmaşık bir boru ağı aracılığıyla yakalayıp yönlendiriyor. Orijinal taş karoların veya “tellas”ın parçaları, mekanın anlatısına süreklilik kazandıracak şekilde özenle yeniden entegre ediliyor.

Toplumsal Yaşam İçin Bir Sahne

Bir zamanlar özel bir tarım alanı olan avlu, şimdi halka açık bir sergi meydanı olarak karşımıza çıkıyor. Minimalist müdahaleler, tarihi mimariye hizmet ederek, ekolojik kireç bazlı sıva ile işlenmiş duvarların ham maddeselliğini vurguluyor. Temizlenip sağlamlaştırılan kalıntılar, eksikliklerini gururla sergiliyor. Basit, zamanın izlerini taşıyan yüzeyleri, emek, direnç ve günlük yaşamın öykülerini anlatıyor. Bu alan, köklerini kabul ederken yenilenmeyi kucaklayan, geçmişi ve geleceği kusursuz bir şekilde birleştiren bir Sardinya’nın metaforu haline geliyor.

Sanat ve Peyzaj Arasında Bir Müdahale

Projenin şiirsel özü sadeliğinde yatıyor. Malzemelere, hafızaya ve mekanın gizli kolektif duyguları uyandırma yeteneğine odaklanıyor. Sonuç, tarih ve çağdaşlığın bir arada bulunduğu, yerel ürünleri sergilemeye ve Simala’nın ekonomik ve kültürel dinamikleri için giderek daha hayati önem taşıyan yavaş turizmi teşvik etmeye adanmış bir buluşma yeri; bir sahne.

Bu müdahale, hükmetmek yerine dinleyen bir mimariyi somutlaştırıyor. Bu proje sayesinde Simala, bölgesel yenilenmenin yaşayan bir laboratuvarı olarak ortaya çıkıyor; mimarinin hafızayı nasıl yeniden yorumlayarak açık ve paylaşılan bir anlatı oluşturabileceğinin bir kanıtı niteliğinde.

Proje Bilgileri
Mimarlar: Martino Picchedda
Ülke: İtalya
Alan: 500 m²
Yıl: 2024
Fotoğraflar: Cédric Dasesson
İnşaat Denetimi: Mimar Martino Picchedda
Müşteri: Simala Belediyesi – Unione Comuni Parte Montis
Proje Ortak Finansmanı: Simala Belediyesi, RAS Bölgesel Kalkınma Projesi (PST)
İnşaat Maliyeti: 145.000 €
Toplam Proje Maliyeti: 250.000 €

Kaynak: Arch2o.com