Müze bir kanalla ayrılan iki farklı bölümden oluşmakta.
Sergi salonları ve küçük galeriler üst seviyede yer almakta; müzenin kafeteryası iki yakayı birleştiren geniş bir cam köprüde bulunmakta.
Aralara yerleştirilmiş ışık kuyuları, manzara pencereleri, sanat stüdyolarından kente bakış sağlamakta. Köprünün üst kısmını da kapsayan müze çatısı manzarayı seyretmek için bir peyzaj alanı olarak düşünüldü.
Uzaktan müze ince taş, metal ve cam karışımı olarak görülmekte. Düşey panjurlar yaklaşık 12000m2 bir alanı kaplamakta. Panjurlar ve binanın kabuğu her zaman birlikte bulunmamakta, geleneksel japon verandasını anımsatan boşluklar yer almakta.
Kengo Kuma’nın metodu, büyük bir programı onun işlevsel, mekansal, biçimsel elemanlarıyla “kırmak” ve onu büyük fakat “kaybolmuş” kompozisyonlarla Fumihiko Maki’nin “grup formu” olarak adlandırdığı kent projelerindeki gibi çözümler üretmek.
Bu tasarım stratejisi ile Maki, parçalar ile bütün arasındaki ilişkiler üzerinde yoğunlaşmakta; bunu iki arasındaki karşıtlılıkla çözmekte. Esnek bağlantılar “iki” arasındaki ilişkileri yeniden kurmakta. Buna karşılık bütün bir parçalar topluluğu ya da grup formu olarak parçaların yaşanabilirliğini sağlamakta.
Kaynaklar: Architecture Week, Nagazaki Sanat Müzesi
Çeviri ve montaj: Mimdap
