MVRDV, Aldo van Eyck’in Tripolis ofis binalarını restore ediyor ve ofis peyzajıyla koruyor

Amsterdam’ın Zuidas semtinde, uluslararası mimari uygulama şirketi MVRDV, ünlü Hollandalı modernist mimar Aldo van Eyck’in (1918 – 1999) tamamladığı son projelerden biri olan Tripolis Park’ı yeniledi ve dönüştürdü. Bu önemli yeniden geliştirme projesinde MVRDV , Van Eyck’in orijinal tasarımlarına uygun olarak üç tarihi binadan ikisini restore etti. Stüdyo ayrıca, Tripolis kompleksini bitişikteki A10 otoyolundan koruyan alanın kenarına yeni bir 12 katlı “peyzaj” ekledi.

Tripolis kompleksi, 1994’ten kalma üç ofis binasından oluşuyor — Tripolis 100, 200 ve 300. MVRDV, geliştirmenin “Van Eyck’in şaheseri Amsterdam Yetimhanesi ile ayrılmaz bir şekilde bağlantılı olduğunu” söylüyor. Yetimhane 1960’ta tamamlandı ve Yapısalcı hareketin temel projelerinden biri olarak kabul edildi. Van Eyck, Yapısalcılığın ateşli bir savunucusuydu: İşlevselciliği reddetme ihtiyacını ileri sürerek , “savaş sonrası Modernizmin çoğundaki özgünlük eksikliğine saldırdı [ve] mimari tasarımda hümanizme dönüş çağrısında bulundu.”

Van Eyck’in yetimhanesi:

Van Eyck’in yetimhanesi hem çocuklar için bir yuva hem de küçük bir şehirdi, tasarım mimarın “bir ev gerçek bir ev olacaksa küçük bir şehir gibi olmalı, şehir gerçek bir şehir olacaksa büyük bir ev gibi olmalı” şeklindeki temel inancını temsil ediyordu. 1980’lerin ortalarında yetimhane yıkılma tehlikesiyle karşı karşıyaydı – başarılı bir uluslararası kampanyayla kurtarılan yetimhanenin ardından Amsterdam belediyesi bitişikteki araziyi, Aldo van Eyck ve eşi ve mimar Hannie van Eyck’in yeni bir ofis kompleksi tasarlaması koşuluyla bir geliştiriciye teklif etti: Tripolis, “yetimhanenin sembolik kurtarıcısı.”

Stüdyo, “MVRDV’nin tasarımı bu tarihin bir sonraki adımını oluşturuyor” diyor. “Orijinal Tripolis ticari olarak başarılı olamadı ve yıllarca boş kaldı. Bu arada, Tripolis sahasının hemen yanında yeni bir giriş rampası içeren bitişik A10 otoyolunun yaklaşan genişlemesi, artan gürültü ve kirliliğe yol açma tehdidinde bulundu.” Tripolis binaları, Van Eyck’in yetimhanesi gibi, geleceklerini güvence altına alacak acil bir müdahale gerektiriyordu.

MVRDV, Tripolis’teki üç binadan ikisini yeniden geliştirdi: 200 ve 300. Stüdyo, binaların cephelerini mimarın orijinal, gerçekleştirilmemiş tasarımlarına geri döndürmek için arşiv araştırmalarından ve Van Eyck’in mirasçılarıyla yakın bir işbirliğinden yararlandı: “Cepheler artık tamamen ahşapla kaplı, Tripolis geliştiricisinin 1990’larda talep ettiği daha ucuz ahşap ve granit kombinasyonunun aksine,” diyor MVRDV. Çok renkli pencere çerçeveleri de korundu.

İç mekanlar, merdivenlerin ve doğal taş zeminlerin bakımı gibi karakteristik unsurların modern çalışma biçimleriyle bir karışımını bir araya getiriyor. Örneğin, MVRDV iletişimi ve iş birliğini geliştirmek için bölücü duvarları kaldırdı. Stüdyo, kullanıcılar ve güneş panelleri arasındaki etkileşimleri teşvik eden yoğun yeşil çatılar da dahil olmak üzere bir dizi sürdürülebilirlik müdahalesi başlattı. Tripolis, BREEAM Olağanüstü sertifikasına sahip oldu.

Tripolis Park projesinin önemli bir unsuru, 150 metre uzunluğunda (492 fit) 12 katlı bir peyzaj (yatay bir gökdelen gibi) olan “Het Venster” (Pencere) binasının inşasıdır. Bu bina, A10’a yakın, arsanın kenarında durmaktadır ve Van Eyck’in binaları ile otoyol arasında koruyucu bir bariyer oluşturmaktadır. MVRDV, “34.000 metrekarelik (365.973 fit kare) ofis binasının ızgaralı güney cephesinden büyük bir dikdörtgen pencere kesilmiştir; orijinal Tripolis kompleksinin manzarasını sunar ve projenin miras yönlerini vurgular,” diyor. Het Venster binasının kuzeye bakan tarafında, yaratıcı bir kesit Tripolis binalarının şekillerini izlemektedir. Stüdyo şöyle açıklıyor: “Yeni bina, miras binalarıyla ilişkisinde dikkatlidir, saygılı bir mesafeyi korur, böylece ikisinin birleştiği yerde heyecan verici bir ara alan ortaya çıkar ve eski ile yeniyi birbirine bağlamak için üstten geçen köprüler vardır.” Etkisi, 1994’ün 2024 ile buluştuğu, hoş bir şekilde fütüristik bir nitelik taşıyor.

Tripolis Park’taki çalışmalar önümüzdeki birkaç yıl boyunca devam edecek. Van Eyck’in Tripolis 100’ü konut binası olarak yeniden geliştirilecek. Utrecht merkezli Deltavormgroep’un peyzaj düzenlemesi , Zuidas’ın farklı bölgelerini ve yakındaki metro istasyonunu birbirine bağlayan yürüyüş ve bisiklet rotalarını içerecek ve Van Eyck’in Tripolis binalarını ve yetimhanesini barındıran ve koruyan park benzeri bir kentsel kampüs yaratacak.

“Mirasın yıkılması her zaman kolay bir seçenektir, özellikle de yüksek binaların hakim olduğu bir iş bölgesinde bulunuyorsa,” diyor MVRDV kurucu ortağı Winy Maas. “Tripolis Park, aynı zamanda insanların bugün bir ofis için beklentilerini karşılayan bir miras koruma yaklaşımı sunuyor. Bunu, Amsterdam Zuidas’taki gelişimin devamı olan yeni bir yoğunlaştırmayla birleştiriyor, Van Eyck’in niyetini kopyalamayan, ancak zamanda yeni bir katman gibi yeni bir niyet yaratıyor. Ve Aldo’nun bana öğrenciyken açıkladığı gibi, mimarideki güzelliğin ana kaynaklarından biri olan arada olanı kutluyor.”

Kaynak: Archello