Mimdap, ‘Tasarım Kentleri’ni fotoğrafladı

İstanbul Modern’in uzun zamandır sergilediği “Tasarım Kentleri”, dünya tasarım sanatçılarının en önemli eserlerini bir araya getiren bir toplamayı İstanbulluların beğenisine sunuyor. Londra Tasarım Müzesi’nin işbirliğiyle gerçekleştirilen serginin küratörlüğünü, Londra Tasarım Müzesi direktörü Deyan Sudjic üsleniyor. Mimariden endüstriyel ürünlere, mobilyadan grafik tasarımına, modadan otomotive uzanan çok geniş bir yapıt seçkisini içeren sergide, 64 tasarımcının 109 yapıtı, 7 markanın 12 ürünü yer alıyor.

Tasarım Kentleri’nin odak noktası, uluslararası önemi bulunan 7 ayrı kentin farklı zamanlarındaki konumlarının, tasarımın gelişimini nasıl etkilediğini incelemek olarak belirlenmiş. 1851 yılındaki “Büyük Sergi” zamanının Londrası’nda başlayan sergi, modernist dilin yeni yeni biçimlenmeye başladığı, Birinci Dünya Savaşı’nın hemen öncesindeki Adolf Loos’lu Viyanası’na; dünyanın en ünlü tasarım okulu olan Bauhaus’un yer aldığı Almanya’daki küçük Dessau kentine; 1930’larda, görsel kültürün başkenti olan, Picasso ve Le Corbusier’li Paris’e; Amerikan tasarım yüzyılını tanımlayan, Charles Eames’in son derece incelikli atölyesini ve evini inşa ettiği, savaş sonrası yıllarının Los Angelesı’na; 1960’larda, çağdaş tasarımın başını çeken Milano’ya ve 1980’lerde Avrupalı endüstri tasarımının ahlaki katılığının ötesine geçerek daha oyunbaz bir anlayışla varlığını hissettiren Tokyo’ya ulaşıyor.

Serginin küratörü Londra Tasarım Müzesi Direktörü Deyan Sudjic, tasarımın son 150 yıl içinde mekanik ve anonim bir süreç olmaktan çıkıp, zaman zaman markalaşmanın, şöhretle güdülenmiş bir altkümesi olmaya başladığını belirtiyor. Gelişme aşamasında, mimarinin egemenliği altında olan tasarımın, modadan mobilyaya kadar endüstriyel üretimden, grafikten, kesinlikle ince bir farkla ayrı bir etkinlik olarak su yüzüne çıkmaya başlamasının daha çok yeni olduğu görüşünü dile getiriyor. Sudjic, “Tasarımın gelişimini anlamak için, bazı kentlerin, tarihlerindeki özel zamanlarda tasarım pratiğiyle nasıl ilerlediğine bakmak gerekiyor. Bu sergideki zamandizinin çeşitli dönemlerde tasarım sayesinde yön değiştiren kentleri gösteriyor” diyor.

Sergide yer alan eserler şöyle sıralanmış:

• Londra’dan Christopher Dresser, Owen jones, Willam Morris, joseph Paxton (1851)
• Viyana’dan joseph Hoffmann, Adolf Loos, Koloman Moser, Michael Thonet, janke Urban, Otto Wagner (1908)
• Dessau’dan Marcel Breuer, Lena Mayer-Bregner, Wilhelm Wagenfeld (1928)
• Paris’ten Le Corbusier, jeanneret Pierre, Charlotte Perriand, Eileen Gray, René Herbst, Robert Mallet-Stevens, jean Prouvé, Citroen (1931)
• Los Angeles’tan Saul Bass, Harry Bertoia, Charles Eames, Ray Eames, Isamu Noguchi, Elliot Noyes, Eero Saarinen, Ford (1949)
• Milano’dan Corradino D’Ascanio, Mario Bellini, Achille Castiglioni, Pier Giacomo Castiglioni, joe Colombo, Perry King, Paolo Lomazzi, Vico Magistretti, Angelo Mangiarotti, Bruno Munari, Marcello Nizzoli, Gionatan De Pas, Giovanni Pintori, Gio Ponti, Richard Sapper, Carla Scolari, Ettore Sottsass, Marco Zanuso, Donato d’Urbino (1957)
• Tokyo’dan Nigel Coates, Shiro Kuramata, Canon, Olympus, Sharp, Sony (1987)
• Londra’dan Ron Arad, Barber Osberby, Hussein Chalayan, David Chipperfield, Tom Dixon, Fernando Guiterrez, Zaha Hadid, Industrial Facility, Ross Lovegrove, jasper Morrison, Ross Phillips, Peter Saville, Paul Barnes, Smith, Paul Smith, Mini (2008)

Mimdap olarak, 10 Ağustos 2008’e kadar izlenebilecek olan sergiden İstanbul Modern’in özel izniyle çektiğimiz fotoğrafları sizlerle paylaşıyoruz.

<< Tasarım Kentleri’nden görüntüler için tıklayınız >>