Anamorfik projeksiyonlar ve perspektif teknikleri, üç boyutlu ve basit geometrik projeksiyonların ötesinde, hareket eden dinamik bir mekansal deneyim sağlamak için olanaklar sunar. Bu özelliklerde bir mekanda oluşan niteliklerin ve niceliklerin bir projeksiyonla iki boyuta aktarılması aynı zamanda sanal ve gerçek arasındaki yeni ilişki türüdür. Gerçek elemanların üzerine aktarılabilen dokular ve renkler gerçek formların yeniden yorumlanmasını sağlar.
1. yıl lisans öğrencisi Aaron Fritsch tarafından tasarlanan Lexington Çocuk Müzesi tasarımı Kentucky Üniversitesi’nde, üç belirlenmiş noktalara göre “hizalanmış görünümler” olarak anılacaktır. Bu yaklaşımda görünümleri içinde nesneler ve formları orjinalliklerini yitirmeden bağlamlar, lineer ilişkiler ve fonksiyonel talepler doğrultusunda değişimler göstermektedir. Açıklıklar, mekansal gereksinimlere bağlı olarak, çıkıntılar zemin ve cepheleri bölmek için kullanılmaktadır. Gizlilik, açıklık kullanılan projeksiyonlara ara mekanlar ölçekli ve hizalanmış duvar parçalarıyla sağlanmaktadır.
Müze müze içine girmeden önce dışarıda ve binanın altında bir toplanma alanı oluşturmak üzere ön bölümlerinden yükseltilmektedir. Binanın kaldırılmış olması ayrıca giriş ve binanın programatik taleplerini karşılamak üzere ve bir oditoryuma biçim vermek üzere bir rampa noktası görünümündedir. Kullanıcı müzenin girişinden itibaren, kapalı bir mekanda, biçimlerin kesilmesi ve doğrusal ilişkileri bağlamında hareket edebileceği bir deneyim yaşamaktadır. Projeksiyonlar bir atriyuma izin vermekte, etrafında sağlanan dolaşım olağanüstü bir şeffaflığı sunmaktadır.
Sanal düzleşme ve olağanüstü şeffaflık fikirleri bu projenin iki önemli unsurlarıdır. Sanal düzleştirme; kullanıcı için mekansal belirsizlik yaratır ve olağanüstü şeffaflık anlarının gerçekleşmesi için izin verir.
Kaynak:Evolo Çeviri:Mimdap
