Avrupa Uzay Araştırmaları Kültür Merkezi Dekleva Gregoric Mimarlar + SADAR + VUGA + Perovic Mimarlar




Yer:Vitanje, Slovenya
Arsa alanı: 5,175 m2
Müşteri: KSEVT, Vitanje Toplum ve Kültür Bakanlığı
İnşaat alanı: 2,505 m2
Yılı: 2012
Fotoğraflar: Tomaz Gregoric, Miran Kambic




Bevk Perovic Proje ekibi: Matija Bevk, Vasa Perovic, Gerrit Neumann, Andreja Pikelj, Gonzalo Piqueras, josef Kalcik
Dekleva Gregoric Proje ekibi: Aljosa Dekleva, Tina Gregoric, Daniel Schwartz
Ofis Architects Proje ekibi: Rok Oman, Špela Videcnik, Andrej Gregoric, Christian Gheorghe, Rastislav Udzan, Kiki Marien, janez Martincic, janja Del Linz
Sadar + Vuga Project Team: jurij Sadar, Bostjan Vuga, Vanja Gortnar, Sven Kalim, Siim johan Alexander
Yapısal Mühendislik: Sector inzeniring d.o.o.
Mekanik Mühendislik: I.S.P. Kamnik d.o.o.
Elektirik Mühendisliği: jelen & Zavasnik Bambi d.n.o.
Trafik Mühendisliği: Tega d.o.o.
Akustik Mühendisliği: Sasa Galonja




KSEVT The Cultural Center of European Space Technologies, Vitanje’nin, Uzayın ilk teorisyeni olan Slovenyalı Herman Potocnik Noordung’un kenti için, bir yerel kültürel ve sosyal aktiviteler merkezi oluşturacak. Program içinde yer alan ek kültürel (sergiler, etkinlikler), ve bilimsel çalışmalar (araştırma, konferans) “uzayın kültürleşmesi” olayına bağlı olarak düzenlenmekte.
Yapıda bir dizi iç içe geçmiş halkalar bulunmakta. Bu halkaların oluşturduğu rampalar yapının ana strüktürünü oluşturmakta. Bu şekilde iki bina tek bir binada birleşmekte, bir yerel toplum merkezinin çok amaçlı dairesel toplantı salonunu oluşturmaktadır. Yerel kütüphane ve uzay teknolojileri müzesi sergi ve araştırma alanlarıyla ayrıca sunulmakta.
Yapının tasarım konsepti Noordung’un 1929 yılında yayınlanan “Uzay Yolculuğunun Sorunları Roket ve Motorlar” başlıklı kitabında tanımladığı ilk uzay istasyonunu oluşturan tekerlekten esinlenmekte. Bu model yerel toplumun programıyla bilimsel program arasındaki ilişkiyi de oluşturmakta.
Yapı doğal olarak Vitanje’nin geleneksel evlerinden daha büyük. Onun hacimsel ve dinamik varlığı, ana kilise ile ilişkiyi kurmakta, bu yapı da kentin ortasında yer alan bir tepecik üzerinde bulunmakta. Böylece İnanç ve Din’in karşıtı olarak Bilim ve Kültür sembolik olarak konumlanmakta.
Bir güneş enerjisi istasyonu, bir gözlemevi ve yaşanabilir bir tekerlek: Noordnung uzay istasyonu; üç bölümden oluşan ve yerde konumlanmış uydu olarak dizayn edilmiştir. Kendi ekseni etrafında dönen bir tekerleğin, oluşturacağı kuvvetler nedeniyle yerçekimsiz uzayda insan yerleşimi için en uygun ortamı oluşturacağı, ayrıca uzaya gidecek gemiler için de yerçekiminden kurtulmak için gerekecek enerjiyi tasarruf ettirmesi nedeniyle en uygun pist olacağı düşünülmekteydi.


Bina bir tarafında ana yol ve diğer yeşil bir hinterlanda sahip bir dere arasında serbestçe konumlandırılmış bir monolitik betonarme yapıdır. Binanın iç ve dış iki silindirden oluşan yapısı, altta küçük üstte büyük silindirlerin farklı yönlerde yükselmesiyle ortaya çıkan strüktürün ara hacimlerini kullanmaktadır. Alt kısımda silindir şeffaf bir yüzeyle tamamlanmaktadır.
Dışarıdan bakıldığında, binanın çevresinde cam dolu halkalar tarafından vurgulanan silindirler arasında dinamik bir etkisi yoktur. Bina yüzer ve yola doğru güney ve batı tarafında dönüyormuş gibi görünür. Diğer tarafta yüzey içine yapının sağlamlaştırılması yakın çevresi için bir bağlantı sağlar. Mekansal etkileri bina flotasyon ve rotasyon yapay yerçekimi etkisi verirler. Bina iki girişi-bir güney-doğu tarafında ve akışı üstünde çakıl yüzeyinden kuzey girişinde binanın önündeki meydanda gelen orta mekan ana birine sahiptir.
Dairesel bir giriş holü salonun içine tek kapı ile geçmekte. Ana girişin üstündeki silindirin sarkan bölümünü kapsamakta. Vestibül bir perde ile salonda yer alan faaliyetleri ayırmakta. Girişde yer alan cam tamamen açılabilir ve salon etkinlikleri ile bağlantı kurabilir. 300 kişilik salonun yarım daire oluşturan rampası ile iki tarafta çevrilidir.
Batıda, rampa boyunca küçük ofis alanları vardır. Bu rampa salonun parlak uzaydan karanlık sergi alanına geçişini temsil etmekte. Bir merdiven ve büyük asansör ile dikey bağlantısı olan salon vestibül ile doğrudan sergi alanını ilişkilendirmekte. Sergi alanı, asansör ve küçük silindir, çok amaçlı salon ve salonun üstünde yer alan oditoryum için merdiven arasındaki inişi sağlamakta. Buradan aşağıdaki aktiviteler gözlemlenebilir.

Özel program ve konumu yanı sıra proje geliştirme çalışmaları dört mimarlık ofisinin işbirliği ile sağlanmaktadır ve bu açıdan benzersizdir.
Kaynak:Archdaily
Çeviri:Mimdap


