Mimarlık ve Rhino Matematik Plug-In’lerinin kullanılması:

3 Dakika Okuma Süresi

Mimarlık ve Rhino Matematik Plug-In’lerinin kullanılması:

Profesör Andrew Saunders ve jess Maertterer Rhino 3D ile parametrik yüzeyleri keşfetmek için Matematik Pluginlerinin kullanımıyla, differansiyel geometri ile ilgili Rensselaer Polytechnic Enstitüsünde mimarlık öğrencileri ile ileri seviye tasarım stüdyoları çalışmaları düzenlediler. .

Tasarım Stüdyosunun Açıklaması
Stüdyo matematik yüzey teorisinin son gelişmeleri ışığında, maddi pratikler, kitle özelleştirmeleri, kitle standardizasyonları, endüstriyel çalışmalar, yeni sosyo-ekonomik ve programatik ilişkilerle ilgilenmektedir.
Mimarlığın dönüşümünü, 20 yüzyıl başlarında yaşanan uygulamada yüzey, malzeme ve geometrinin rolünü anlayarak, aynı zamanda Luigi Nervi’nin, Eduardo Torroja, Eugene Freyssinet Robert Maillart ve Felix Candela gibi öncülerin açtıkları yolu gözönüne alarak öngörmek mümkündür. Bunların yanı sıra aynı zamanda Erwin Hauer ve Naum Gabo gibi diğer periferik alanlarla ilgili tasarımcıların çalışmaları da stüdyo çalışmaları kapsamında değerlendirilmektedir.

Stüdyo, yüzey, malzeme ve geometri kullanımı ile onlara ait altyapı ve mimarlık arasındaki ilişkileri sorgulamaktadır. Özellikle geliştirilebilir yüzeylerde fiziksel olarak tasarlanabilir/anlatılabilir ve inşa edilebilir geometrilerin aşırı maliyetleri gelişmelere engel olmuştur. Geleneksel formların düz ve dik açılı hatlarının düşük maliyetleri ile şimdiye kadar rekabet edememiştir.

Stüdyo özellikle ilgili mathematica görselleştirmeleri için kullanılan diğer çalışmaların yanı sıra eğriler ve yüzeylerin modern diferansiyel geometri alanında kullanımı -diferansiyel denklemlere dayalı yüzeyler oluşturmak- özellikle Alfred Gray’in çalışmalarını izlemektedir.

19. yüzyılda, yüzey teorisinde araştırma ve öğretim alanında matematiğin kullanılması çok önemli bir boyuta dönüştü. Daha önceleri matematikçilerin, bu çalışmaları modellerde ve çizimlerde geniş ölçekli kullanımları geleneği vardı. Stephen Wolfram’ın mathematica gibi son hesaplamalı gelişmelere katkısı, matematiksel eğilimleri hesaplama yolları, yüzey teorisine artarak gelişen bir dönüşü göstermektedir.

Öğrenciler standart mimari cihazlar ile sentezlemek için geometri mantığı içinde mimari performansının birçok parametre ile geliştirmek amacıyla matematiksel formüller tarafından sağlanan esneklikleri incelemektedirler.

Minimal yüzeyler ile yapılan, mathematica dosyaları için CAD / CAM ve Bilgisayar Destekli Çizim ve Bilgisayar Destekli İmalat giderek büyük ölçüde kitle standardizasyonunu ve endüstriyel paradigmadaki değişiklikleri getirmektedir. Bu yeni hesaplama yöntemleri göz önüne alındığında, mimarlar için çok hızlı bir şekilde biçimsel mantığı kurma, karmaşık formu tanımlama temel ilkelere dönüşmektedir. Stüdyo diferansiyel geometrinin yüzey mantıklarının ayrılmaz parçaları olan üretim tekniklerini keşfetmeye büyük önem vermekte bunun için Mimarlık ve İleri İmalat Laboratuvarı ve yine okul içinde mevcut olan CAD / CAM teknolojileri ile birlikte çalışmalar yapmaktadır.
Adam LoGiudice Steiner’s Surface
Parametric Variations
 
Ashley Hanrahan Kuen Surface
Parametric Variations
 
Douglas Samuel Scherk Surface
Parametric Variations
 
 
Emaan Farhoud Dini Surface
Parametric Variations
 
 
 
 
joe Morin Klein Surface
Parametric Variations
 
 
 
john Davi Enneper Surface
Parametric Variations
 
 
justin Bosy Torus
Parametric Variations
 
 
Kerstin Kraft Catenoid Surface
Parametric Variation
 
 
 
 
 
Lexie Sanford Henneberg Surface
Parametric Variations
 
 
 
Adam LoGiudice Moebius Surface
Math Object
 
 
Patrick Conway Monkey Saddle Surface
Parametric Variations
 
 
 
Sean Burns Corkscrew Surface
Parametric Variations
 
 
 
 
 
 
Tori Means Catalan Surface
Parametric Variations
 
 

Kaynak:Rhino3D
Çeviri:Mimdap

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmiştir