El Pescadero’nun meyve bahçeleri ve palmiye koruları arasında yer alan Casa Neblina, çöl manzarasındaki diğer bir taş gibi, şafağın tuzlu sisinden yükselen bej bir monolit.
Todos Santos, Cabo San Lucas ve La Paz arasında yer alan ev, serin esintileri ve yemyeşil bitki örtüsüyle karakterize edilen, Pasifik’e bakan bir konumda bulunuyor; ancak tuğla mimarisi, beton blokların yaygınlaşmasıyla önemini yitirmiş durumda. Ev, Kanada’da tanışan ve pandemi sırasında kendi yaptıkları bir karavanla Baja’ya gelen Avustralyalı-Meksikalı bir çift olan Alyssa ve Irving için tasarlandı. El Pescadero’da, rahat bir yaşam tarzı ile çevrenin doğal zenginliği arasında bir denge buldular ve benzersiz, özgün ve bulunduğu yere derinden bağlı iki yatak odalı bir konut aradılar.
Proje iki temel zorlukla karşı karşıyaydı: bir yandan Todos Santos’un maddi hafızasının kaybı; diğer yandan ise tarımsal faaliyetlerde kullanılan siyah plastik poşetlerle ciddi şekilde kirlenmiş bir alan olması ve inşaattan önce tamamen temizlenmesi gerekliliği.
Tasarım, kasıtlı bir ikiliğe yanıt veriyor. Ana cephe, gizemli bir hava yaratan, yalnızca bir portal görevi gören üst açıklıkla kesintiye uğrayan, hermetik bir şekilde sunuluyor. Bölgede neredeyse nesli tükenmiş bir malzeme olan tuğladan yapılmış bir merdiven, çatıya çıkıyor ve yerel yapı gelenekleriyle bir bağlantı kuruyor. Buna karşılık, arka cephe tamamen manzaraya açılıyor; mutfak ve oturma odası, açık teraslara, bir bahçe alanına ve sahipleri tarafından yetiştirilen bir sebze bahçesine uzanıyor.
Ev, taş bir elementi andırması için pigmentli chukum kullanılarak elde edilen bej tonunda monolitik bir yapı olarak tasarlandı. Beton bloklar yerine, Todos Santos’un kimliğini anımsatan tuğla kafes işçiliği kullanıldı. Sosyal ve özel alanlardaki tavan pencereleri, iç ve dış mekan arasındaki sürekliliği güçlendirerek manzarayı ve gökyüzünü mekanlara taşıyor.
Bulutların arasında korunma hissi, eve adını veren duygudur. Ahşap işçiliğinin her detayı sahipleri tarafından tasarlanıp inşa edilerek kişisel tarzlarını yansıtırken, ev günlük yaşamında, izole bir heykel olarak değil, iç ve dış mekan yaşamı için birbirine bağlı bir alan olarak fotoğraflandı.
Casa Neblina böylece iki kayıp boyutu geri kazanıyor: mimari kimliğini ve ekosistemini. Kirliliğin ortadan kaldırılması ve meyve veren, çöl ve sürünen türlerden oluşan bir peyzajın yeniden oluşturulmasıyla, yaşam alanı restore edildi ve yerli çöl faunasının geri dönüşü teşvik edildi. Ev, küçük ölçekli bir müdahalenin bir yerin maddi hafızasını nasıl geri kazandırabileceğini ve aynı zamanda doğal sistemini nasıl yeniden canlandırabileceğini, arazi, topluluk ve konut arasında yeni bir ilişki kurabileceğini gösteriyor.
- Mimarlar: Red Arquitectos
- Alan: 114 m²
- Yıl: 2024
- Fotoğraflar: Irving Torres Piedras
- Baş Mimarlar: Susana López González
Kaynak: Arch Daily
