- Mimarlar: González Olsina ve Vega Arquitectos
- Alan: 1700 m²
- Yıl: 2022
- Fotoğraflar: Luis Abba
- Üreticiler: ASPEN Lumiere , Arquimetal , FV , Grupo Forestal , Hipercerámico , Hiperpiedras , Mendoglass , Puromármol
- Baş Mimarlar: Charly González Olsina, Eduardo Vega
Hacimler arasındaki ince ayarlanmış ilişki, projenin temelini oluşturuyor. Malzeme, ışık ve gölge, manzaranın enginliği ile tapınağın sessiz iç mekanı arasındaki geçişi kurarak, şarap yapım sürecine hassas ve aşkın bir boyut kazandırıyor.
La Vigilia, Arjantin’in Mendoza şehrinin 85 kilometre güneybatısında, Tunuyán’daki Los Chacayes’te , Mendoza Bağları’nda yer almaktadır . Program, üretim, olgunlaştırma, toplama ve tefekkür süreçlerini bir araya getiriyor. Mimari, bu programı iki farklı bakış açısıyla yorumluyor: endüstriyel bir bina ve bir şarap mabedi. Çalışma alanları, şarap yapım sürecinin teknik hassasiyetine yanıt verirken, giriş, dolaşım ve dinlenme alanları yavaş, içe dönük ve törensel bir atmosfer yaratıyor. Şaraphanenin mekânsal derinliği, şarabın temposuna bağlı olarak artıyor: işleme, dinlenme, olgunlaşma ve bekleme.
Program, siyah pigmentli betondan yapılmış dört sağlam, eşit aralıklı hacim etrafında yapılandırılmıştır: giriş holü, tadım odası, toplantı odası ve üretim ofisleri. Bu hacimler, hem çalışanları hem de ziyaretçileri yönlendiren hassas iç dolaşım yollarıyla birbirine bağlanmıştır. Giriş, iki yaklaşım biçimini ayırt eder. Üretim alanı için varış doğrudan ve verimlidir. Ziyaretçiler için ise rota, manzarayla bağlantılı ve süreci kademeli olarak anlamayı sağlayan rahat bir deneyim sunar.
Dikey düzlemlerin tekrarı, yarı örtülü bir eşik, girişi yapılandıran ve iç mekana geçişi hazırlayan bir dizi dolu ve boşluk oluşturur. Eksen, oran ve ritim, girişe ritüel bir bekleme odasının ciddiyetini kazandırır.
Binanın merkezinde beton, seramik ve pişmiş toprak kapların üretimi ve olgunlaştırılması yer almaktadır. Vierendeel kirişinin içine stratejik olarak yerleştirilmiş bir laboratuvar, sürecin aşamalarını gözlemleyerek, üretim merkezine teknik kontrol ve mekânsal perspektif entegre etmektedir.
Malzeme seçimi, ağırlığı, hamlığı ve manzarayı ifade ediyor. Dış cephede, siyah pigmentli beton, üzüm bağının ve And Dağları’nın açık ölçeğine karşı sağlam ve sessiz bir varlık oluşturuyor. Hacimlerin tepesinde, paslanmış metalden bir taç, çevreyle renk uyumu sağlıyor. Altın rengi, topraksı tonu, sonbaharda üzüm yapraklarıyla diyalog kurarak, verimli manzaraya özgü bir zaman duygusu katıyor.
İç mekanda, çekiçle dövülmüş doğal beton farklı bir malzeme özelliği sunuyor. Yüzeyin işlenmesi, betonun mineral tanecik yapısını ortaya çıkararak, en ham halini, yani açık ve kusurlu bir malzeme olduğunu gösteriyor.
Işık, şaraphanenin törensel karakterini tamamlıyor. Girişte, düzlemlerin tekrarı, girişi simgeleyen ışık ve gölge değişimiyle bir ritme dönüşüyor. İçeride, ışık kontrol ediliyor ve karanlık derinlik kazanıyor. Bu yarı gölge, üretimin bekleme ve olgunlaşmayla bağlantılı olduğu bir konsantrasyon alanı olan tapınak atmosferini yaratıyor.
İşte burada mimari sentezini buluyor; ışık görünür olanı şekillendiriyor, malzemeyi yoğunlaştırıyor ve şarap içme zamanını sessizliğin mekânsal bir deneyimine dönüştürüyor.
