Santo António İlköğretim Okulu Yeniden Yeterlilik ve Modernizasyon Projesi

1950’lerin başlarında Plano dos Centenários kapsamında inşa edilen ve 1947’de mimar Inácio Peres Fernandes tarafından tasarlanan okul, mahalle birimi konseptine dayanan Alvalade mahallesinin kentsel modelinin bir parçasıdır. Kompleks, orijinal özelliklerinin çoğunu korumaktadır ve bu planın ilk aşamasının temsili mirası olarak kabul edilmektedir. Başlangıçta ayrı erkek ve kadın bölümleriyle tasarlanan bazı yönleri, mevcut karma kullanımlı işletmesine artık uygun değildi. Bir örnek, iki katta bulunan kafeterya alanlarının çoğaltılmasıydı; bu da mutfak işlemlerini verimsiz hale getiriyordu.

Okul, başlangıçta sağlam yapısı, sade mimarisi ve özellikle prekast betonarme elemanlar olmak üzere dayanıklı malzemelerin kullanımıyla karakterize ediliyordu. Bu özellikler yeni müdahalede korunmuş ve güçlendirilmiştir.

Proje, mimari bütünlüğü yeniden sağladı, işlevsel tutarsızlıkları giderdi ve ısı, ses ve erişilebilirlik performansını iyileştirdi. Mevcut binalar, mimari değerlerini korurken konfor ve güvenliği artırmak amacıyla ofisler, personel odaları, sınıflar ve anaokulu alanları olarak yeniden düzenlendi.

Tasarım, bağımsız dolaşım yolları ve ayrı oyun alanları kullanarak ilkokul ve anaokulunu birbirinden ayıran net bir düzen oluşturmuştur. Anaokulu sınıfları, doğrudan dışarıya erişim sağlayan zemin katta yer almaktadır. Çağdaş tarz ve ölçekte iki yeni prefabrik bina eklenmiştir. Bunlardan birinde mutfak, kantin ve kütüphane bulunurken, diğerinde topluma açık bir spor salonu ve çok amaçlı alan yer almaktadır.

Orijinal kantin binası, sınıf bloklarını ve kapalı oyun alanlarını birbirine bağlayan merkezi bir merkez haline dönüştürüldü. Yeni kantin ve spor salonunun yakınında konumlanan bina, genişletilmiş bir kütüphane alanı olarak da hizmet veriyor. Açık alanlar, olgun ağaçları koruyarak her iki yaş grubu için özel oyun alanları içerecek şekilde iyileştirildi.

Son olarak, ana giriş noktaları korunmuş ve bitişik bloğa görsel bağlantıları koruyan kapalı bir giriş resepsiyonu ile iyileştirilmiştir.

Genel olarak, bu müdahale okulun mimari kimliğini ve bütünlüğünü güçlendirirken, işlevsel, pedagojik ve erişilebilirlik koşullarını çağdaş gereksinimleri karşılayacak şekilde iyileştirdi.