Sergide ayrıca İngiltere’nin Manchester şehrinde gökdelenlerin yarattığı tehdide yanıt veren bir proje ve uygun fiyatlı öğrenci konaklama eksikliğini araştıran bir başka proje de yer alıyor.

Manchester Mimarlık Okulu

Kurum: Manchester Mimarlık Okulu
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı
Öğretim Üyeleri: Anna Gidman, Sam Holden, Curtis Martyn, David Johnson, Rob Hyde, Dan Newport, Johnathan Djabarouti, Mike Daniels, Neil Stevenson, Alberto Velazquez Yebenes, Dragana Opacic Wilkinson, Paul Robinson, Richard Morton, Lindsay Bush, Jo Hudson, Mike Burnell, Azreen Azlan, Victoria Adegoke, Lorenza Casini, Rosa Urbano Gutierrez, Ranbir Lal, Ray Lucas, Matt Ault, Neil Allen, Julie Fitzpatrick, Polly North, Charlie White, Guillermo Sanchez Sotes, Dan Renoso-Urmston, Stephen Walker, Kim Förster, Alan Lewis, Ewan Harrison, Leandro Minuchin, Gareth Puttock ve Siobhan Barry

Okulun açıklaması:

Birleşik Krallık’ın en hızlı dönüşüm geçiren şehirlerinden birinde yer alan Manchester Mimarlık Okulu, mimarlığı çevresel, sosyal ve maddi değişimlere eleştirel, yaratıcı ve sorumlu bir yanıt olarak konumlandırıyor.

“Manchester Metropolitan Üniversitesi ve Manchester Üniversitesi’nin ortaklaşa yürüttüğü BA (Hons) Mimarlık programı, yapılı çevreyi anlama ve şekillendirmenin birbirine bağlı yolları olarak stüdyo çalışmalarını, beşeri bilimleri ve teknolojileri bir araya getiriyor.”

“Öğrenciler, mimariyi daha geniş bir dünya bağlamına yerleştirmek için gereken kültürel, teknik ve çevresel bilgileri geliştirirken, fikirlerini tasarım yoluyla test etmeye teşvik edilirler.”

“Stüdyo eğitimi cesur, merak uyandıran ve deneysel yaklaşımları desteklerken, beşeri bilimler mimari düşünceyi geleneksel tarih ve teorilerin ötesine taşıyarak küresel hareketleri, karşılıklı bağımlılıkları ve şehirleri şekillendiren siyasi güçleri inceler.”

“Teknolojiler, öğrencilerin malzeme sistemlerini, çevresel performansı ve inşaat yöntemlerini araştırmalarını sağlayarak, hayal gücünü iklim bilincine sahip tasarımın pratik gereksinimleriyle birleştirir.”

“Sosyal adalet ve sürdürülebilirlikten biyoçeşitliliğe, temsile ve bina performansına kadar, öğrenciler mimariyi hem kültürel bir uygulama hem de teknik bir disiplin olarak keşfediyorlar.”

“Burada sunulan çalışmalar, entelektüel açıdan iddialı, çevreye duyarlı ve mesleki temellere dayanan, yeni yetişen tasarımcıları mimarinin, şehirlerin ve toplulukların karmaşık gelecekleriyle yaratıcı bir şekilde etkileşime girmeye hazırlayan bir lisans kültürü yansıtmaktadır.”

Isabel Beal’in “Ortak Bir Oyun Alanı” adlı eseri

“Mimari, farklılıkla başlar: farklı insanlar için, farklı metodolojilerle ve farklı toplumsal hedeflere yönelik tasarımı benimsemek.”

“Bu yılki proje özeti, Greater Manchester’ın Sağlıklı Yaşam Gündemi’ni uyarlayarak, Manchester’ın kuzeydoğusundaki Moston’da 2030 yılına kadar daha sağlıklı ve mutlu bir topluluk için bir müdahale öneriyor.”

“Ortak Oyun Alanı hem bir Sağlıklı Yaşam Merkezi hem de kentsel politikanın bir ifadesi olarak refahın bir eleştirisidir.”

“Ütopik mega yapı, ‘toplum merkezi’ kavramını kökten yeniden ele alarak, oyunu İngiltere’de yükselen aşırı sağcı ırkçılığa karşı fantastik, birleştirici bir güç olarak benzersiz bir şekilde konumlandırıyor ve en beklenmedik bireyler arasında bile bağlantılar kuruyor.”

Öğrenci: Isabel Beal
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl – Mimarlık Atölyesi
Eğitmenler: Sam Holden, Curtis Martyn ve David Johnson

Emin Hüseyinbayov’un Agregalar Üniversitesi[şehri]

“[CPU]Ai Atölyesi, hesaplama, sistem düşüncesi ve mimari zekayı kullanarak sosyal, teknolojik ve çevresel değişimlere yanıt veren, üniversite kampüsünü post-normal bir kentsel sistem olarak ele alıyor.”

“Bu görev, mimarinin statik biçim oluşturmanın ötesine geçmesini ve karmaşıklık, ortaya çıkış ve uyum gibi araçları kullanarak gelecekteki öğrenme, yaşam ve kent hayatı biçimlerini hayal etmesini istiyor.”

“Aggreas Üniversitesi/Şehri, yükselen kiralara ve dijital ve bedensel mahremiyetin aşınmasına yanıt olarak distopik bir öğrenci konaklama mega yapısı öneriyor.”

“Weaire-Phelan agregasyonunu, Metabolist eklenti mantığını ve 500 metrelik çelik ve betonarme bir üst yapıyı kullanan proje, biyonik deneylerle takas edilen ücretsiz konutları hayal ederek, uygun fiyatlılığı, rızayı ve transhümanizmi Manchester’ın gelecekteki üniversite şehri için kışkırtıcı bir mimari sisteme dönüştürüyor.”

Öğrenci: Emin Hüseyinbayov
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl – [CPU]ai Atölyesi
Eğitmenler: Rob Hyde ve Dan Newport

Crewe Miras Merkezi, Holly Froggatt tarafından yazılan “Halk İçin Bir Şehir”

“Continuity atölyesi, mekanın kültürel mirasıyla ilgilenmektedir. Projenin odak noktası, mevcut Crewe Miras Merkezi ve çevresindeki kamusal alanı 60.000 ziyaretçi için yeniden tasarlamaktı.”

“Demiryolu hatları arasında karmaşık bir alanda yer alan Miras Merkezi, şehirden kopuk bir konumdaydı.”

“Halk için bir şehir” – Crewe’nin amacını özetleyen bu slogan, bölgeyi kentsel eserlerle dolu bir şehir içindeki bir dönüm noktası olarak yeniden tanımlıyor.

“Şehir peyzajı teorisine dayanan her yapı, kentsel veya endüstriyel programına yanıt verir; biçim, Crewe’nin tarihi morfolojisinden türetilir ve kentsel koruma ilkelerine dayanır.”

“Tersine çevrilebilir mimari ve el sanatları ile üretim sanatını kutlayarak, Crewe miras merkezi, mirasın Crewe için ne anlama geldiğini yeniden tanımlamak üzere sürekli olarak gelişiyor.”

Öğrenci: Holly Froggatt
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl Süreklilik Atölyesi
Eğitmenler: Johnathan Djabarouti, Mike Daniels, Neil Stevenson, Alberto Velazquez Yebenes

Aylaklık Odası – Catalina Cheptene

“Flux Atelier, mimariyi zamansallık merceğinden inceliyor; yapılı çevreyi kalıcılıktan ziyade sürekli bir dönüşüm durumu olarak ele alıyor ve Manchester’daki Mayfield’ın gelişen bağlamı içinde yerleşik uygulamalar kullanıyor.”

“Room to Loiter, Manchester’ın değişen silüetine bir yanıt niteliğinde olup, Mayfield’da inşa edilecek tehditkar gökdelenlere karşı Medlock Vadisi’ne inerek bir meydan okuma sunuyor.”

“Mayfield Park’ın bölgenin merkezinde yer almasıyla, bu proje ticarileşmeye karşı mücadele ediyor ve yürüyüşü bir aktivist eylem olarak ele alan, öncelikle topluluk ve doğayı ön plana çıkaran bir kimlik oluşturuyor.”

“Projenin benzersizliği radikal tasarımında yatıyor: Medlock Vadisi’nden temin edilen sıkıştırılmış toprak kullanılarak, nehre doğru inen bir rampanın yanında, doğadan toplanan malzemelerle pigment üretme atölyesi de dahil olmak üzere, bir dizi duyusal an mekanı oluşturuluyor.”

“Dikey bir eşik görevi görerek, tasarım göz seviyelerini ustaca değiştiriyor ve bizi dünyayı hem kelimenin tam anlamıyla hem de mecazi olarak tamamen farklı perspektiflerden görmeye zorluyor.”

Öğrenci: Catalina Cheptene
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl – Flux Atölyesi
Eğitmenler: Lindsay Bush, Jo Hudson ve Mike Burnell

Köy: Mutfaktan Topluluğa, Anish Shah

“Praxis atölyesi, metodolojilerini sömürgecilik karşıtı, kesişimsel ve feminist bir bakış açısıyla oluşturuyor. Bizim görevimiz, bakım yoluyla sistemik engelleri ortadan kaldıran ve herkese eşit sığınma erişimi sağlayan mimariyi araştırmak ve önermek üzerineydi.”

“‘Vill-age’, ‘Ben kimim?’ ve ‘Biz kimiz?’ olmak üzere iki temel soruya dayanarak, toplulukları güçlendirmek için kimlikleri ve bireysel hikayeleri kutlamanın gerekliliğini tartışıyor. Kapsayıcı mekânsallıklara ulaşmak için günlük yaşamın eylemlerini çok önemli araçlar olarak ele alıyor.”

“Anglo-Hint yerel dilinin geliştirilmesi ve kişisel tarihlerin ve feminist metinlerin kapsamlı bir şekilde incelenmesi yoluyla, bu proje, insanları yavaşlatan ve birbirine bağlayan kültürel ortak alanların bir yansıması olarak sosyal yemek yeme kavramını ve Güney Asya kökenli 65 yaş üstü kişilere topluluk sağlayan ortak yaşamı geliştiriyor.”

Öğrenci: Anish Shah
Kursu: Mimarlık Lisansı (Hons) 3. Sınıf – Praxis Atelier
Eğitmenler: Azreen Azlan, Victoria Adegoke ve Lorenza Casini

Ece Karagöz’ün “Zamanın Çöküşünden Sonra Estetik Kaçış” adlı eseri.

“Beşeri Bilimler 3 modülünün ‘Mimari, Endüstri ve Otomasyon’ seçmeli dersi kapsamında geliştirilen bu çalışma, mimariyi fiziksel şehrin ötesine taşıyarak, çağdaş kültürün geç kapitalizm altında zamanın alternatif yaşam alanlarını nasıl inşa ettiğini inceliyor.”

“Bu proje, cottagecore ve cyberpunk’ın karşılaştırmalı bir analizini yaparak, kaçışın artık ütopik mekanlar aracılığıyla değil, özenle tasarlanmış zamansal ortamlar aracılığıyla işlediğini savunuyor: biri pastoral iç mekanlar, ev içi ritüeller ve algoritmik olarak düzenlenmiş köyler aracılığıyla yavaşlığı simüle ederken, diğeri yoğun siber şehirler, sürükleyici arayüzler ve aşırı uyarılmış dijital dünyalar aracılığıyla algıyı hızlandırıyor.”

“Karşıt estetik anlayışlar olarak var olmaktan ziyade, her ikisi de zamanın soyutlanmasını birincil bir kaçış mekanizması olarak ortaya koymaktadır.”

“Cottagecore, bakımı, tekrarı ve ev içi emeği zamansal bolluğun sınıfsal performansları olarak metalaştırırken, cyberpunk ise bedensizleşmeyi ve
optimizasyonu estetikleştirerek tükenmişliği dalma olarak yeniden şekillendiriyor.”

“Sonuç olarak, proje, çağdaş sığınmanın artık genişleme rejimlerini kesintiye uğratmadığını, aksine kendisinin de yorgunluğu üreten sistemlerin yapısal bir parçası haline geldiğini savunuyor.”

Öğrenci: Ece Karagöz
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl – Beşeri Bilimler
Danışmanlar: Stephen Walker, Kim Förster, Alan Lewis, Ewan Harrison ve Leandro Minuchin

Eva Lippett’in Çürüme Müzesi

“SKN atölyesi, süregelen biyoçeşitlilik krizi ortamında kalıcılık ve insan egemenliğine dair geleneksel mimari ideallere meydan okuyan, posthümanist bir felsefeyi somutlaştırıyor.”

“Bu proje, zamana karşı koymak yerine, bozulmayı kutlayarak müzeyi yeniden tanımlıyor ve korumayı doğal sürecin yavaş ve zarif akışına bağlıyor.”

“Bir tür mezarlık olan Çürüme Müzesi, ölümü sonluluk olarak değil, dönüşüm, bağlantı ve anma fırsatı olarak yeniden ele alıyor.”

“Yas, geçici, biyolojik olarak parçalanabilir ve içine tohumlar yerleştirilmiş anıtlar aracılığıyla manzaraya işleniyor; bu anıtların kademeli olarak aşınması, kişisel kederi ekolojik yenilenmeye dönüştürüyor ve yeni yaşamın filizlenmesiyle onurlandırılanların anısını koruyor.”

“İnsan varlığı yavaş yavaş geri çekilirken, yapılı form doğaya kendi etkisini bırakır, alanın kendisi eski yerleşimin bir kalıntısı haline gelir ve yapı artık doğal geri kazanımın sarsılmaz bir protestosu olarak durmaktadır.”

Öğrenci: Eva Lippett
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl – Bir Tür Doğa Atölyesi
Eğitmenler: Guillermo Sanchez Sotes ve Dan Renoso-Urmston

Zixuan Zhang tarafından hazırlanan Teknolojik Entegrasyon Detayı

“BA3 Teknolojileri modülü, odaklanmış bir teknolojik çözümün, detaylı mimari çözümleme yoluyla stratejiyi mekansal deneyime nasıl dönüştürebileceğini inceledi.”

“BA3 Teknolojileri modülü kapsamında geliştirilen ve stüdyo projesine entegre edilen Zixuan Zhang’ın projesi, bir mimari cephe sisteminin bir atölye alanındaki çelişkili çevresel taleplere nasıl yanıt verebileceğini araştırıyor.”

“Mimarlık atölyesinin temel felsefesini yansıtan tasarım, tekdüzelikten ziyade farklılığı benimsiyor.”

“Katlanabilir kinetik bir cephe, iki mekânsal koşul arasında uyum sağlar: parlama kontrolü ve gizlilik gerektiren dijital atölyeler için kapalı ve filtrelenmiş; gün ışığı ve havalandırma gerektiren sanat ve el sanatları faaliyetleri için ise açık ve nefes alabilir.”

“Bina, durağan kalmak yerine, programa, iklime ve kullanıma yanıt olarak sürekli dönüşüm geçirerek, çevresel performansı aktif bir mekânsal deneyime dönüştürüyor.”

Öğrenci: Zixuan Zhang
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl – Teknolojiler
Danışmanlar: Gareth Puttock ve Siobhan Barry

Emir Hasanagovski’nin [hayat sonrası]

“Altyapı Alanı Atölyesi’nde, gelecekteki bölgesel koşullar, onu üreten altyapı ve akışlardan ayrılamaz bir bütün olarak ele alan ‘veri haritalama’ yaklaşımına dayalı spekülasyonlar yoluyla araştırılıyor.”

“Bu yıl, BA3 öğrencilerine, gelecekteki St Cuthbert’s Bahçe Köyü’nde anıtsallık kavramını yeniden yorumlama ve bunu gelecekteki mekânsal koşullara yerleştirme görevi verildi.”

“[Ölümden sonraki] yaşam, ölüm öncesi ve ölüm sonrası süreçleri ve bunların mekânsal ve metafiziksel etkileşimlerini daha geniş bir sistemin parçaları olarak inceler.”

“Bu proje, insan kompostlamasını ekolojik ve toplumsal normları sorgulama aracı olarak kullanarak alternatif bir gömme yöntemini anıtsallaştırıyor ve spekülatif bir ölüm altyapısı sistemi yaratıyor.”

Öğrenci: Emir Hasanagovski
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl – Altyapı Alanı Atölyesi
Eğitmenler: Dragana Opačić Wilkinson, Paul Robinson ve Richard Morton

The Shards: Cumbria’da Bir Doğa Tarihi Müzesi, Benson Tsai tarafından

“Kuzey Cumbria’daki St. Cuthbert’s Garden Village, gelişmekte olan bu yerleşim alanına özgü bir zorlukla karşı karşıya: ortak bir kimliğin yokluğu.”

“Bu topluluklar hassas ve kopukluğun doğurduğu yönelim bozukluğuna karşı savunmasızdır. İhtiyaç duyulan şey, insanların yeni bir kolektif aidiyet duygusu inşa edebilmeleri için dayanıklı ve tarihe kök salmış bir anıt niteliğinde bir altyapıdır.”

“The Shards projesi, Köy Merkezi içindeki üç topluluğun birleştiği noktada, hem mekânsal, hem kavramsal hem de altyapısal bir dayanak noktası olarak işlev gören ve yenileyici bir gelecek için temel oluşturan bir doğa tarihi müzesi öneriyor.”

“Birbirine yaklaşan cepheler, kalıcı hale gelmiş tektonik güçler gibi okunuyor. Toprağın köşeli parçaları merkez noktada buluşarak toplulukları birleştiriyor.”

“Cumbria’nın volkanik mirasına dayanan müze, geçmiş kimlikleri öğretirken, gelecekte ortaya çıkacak yeni kimliklerin de itici gücü görevi görüyor.”

“Geçmişteki anıtlar, asıl sahiplerini ve kullanıcılarını kaybetmiş olabilirler. Ancak varlıkları ve kimlikleri bugün bile güçlü ve sağlam bir şekilde varlığını sürdürmektedir.”

“Bu parçalar, insan varlığının ötesinde sağlam bir şekilde yerlerinde kalmayı, bugünün kimliklerini yerin jeolojisine ve hafızasına daha derinden köklendirmeyi amaçlıyor.”

Öğrenci: Benson Tsai
Bölüm: Mimarlık Lisans (Onur) Programı 3. Yıl – Altyapı Alanı Atölyesi
Eğitmenler: Dragana Opacic Wilkinson, Paul Robinson ve Richard Morton