25 Temmuz – 25 Ekim 2026 tarihleri ​​arasında Şanghay’daki Sanat Enerji Merkezi (PSA) , Brezilyalı mimar Lina Bo Bardi’nin çalışmalarına adanmış Çin’deki ilk sergiye ev sahipliği yapacak . “Hayatta Kalmanın Şiirselliği” başlıklı sergi, Renato Anelli tarafından küratörlüğünü üstlenilmiş ve Huangpu’daki PSA çağdaş sanat müzesinin 2.300 m²’lik alanında OPEN Architecture tarafından tasarlanmıştır . Amaç, mimarın çalışmaları ve çok katmanlı kişiliği üzerinden bir yolculukla “izleyicinin Lina’nın zamanındaki Brezilya’nın günlük gerçekliğine bir bakış atabileceği bir sahne” tasarlamaktı. Sergi, bir retrospektif olarak değil, “ustanın hayatta kalma şiirselliğiyle bir karşılaşma” olarak tanımlanıyor; bu, yaratıcı çalışmanın tarihsel baskı veya aşırı kriz gibi travmalara dayanma aracı haline nasıl geldiğini açıklayan 20. yüzyıl sonu bir kavramdır. Bu kavram, tasvir edilen gerçeklik ile “onun yaratıcılığı, çok yönlülüğü ve cömertliğinden beslenen” bir eserler bütününe çağdaş gözlemciler arasında ortak bir bağ görevi görüyor.

Sergi, PSA’nın lobisine yerleştirilmiş, SESC Pompéia’daki kapalı havuzun bir kopyasıyla başlıyor . Orijinal versiyonda, havuz Brezilya’yı boydan boya geçen São Francisco Nehri’ni temsil ediyor ve bu sergi için orijinal ölçeğinde yeniden üretildi. PSA galerisinde, SESC Pompéia’daki gibi zemine gömülü değil, zemin yüzeyinin biraz üzerinde havada asılı duruyor gibi görünüyor. Havuzun dibi çeşitli boyutlarda çakıllarla kaplı. Havuz, tavanda sürekli olarak hafif damlama yoluyla su sağlayan ve su yüzeyinde dalgalanma yansımaları oluşturan, aynı zamanda buharlaşma nedeniyle kaybedilen suyu telafi eden dört su çıkışıyla donatılmıştır.

Tematik olarak, sergi tasarımı Lina’nın tasarım pratiğinin, fikirlerinin ve kişisel yaşamının çok yönlülüğünü bir araya getiriyor. Serginin ana bölümü, dikdörtgen zemin kat galerisinde açılan tek bir sürekli eğri etrafında düzenlenmiş olup, doğal keten kullanılarak birbirinden farklı ancak birbirine bağlı sergi alanları dizisi tanımlanmış ve etrafına dikdörtgen vitrinler yerleştirilmiştir. Tek bir sürekli unsur olan keten kumaş, çizimler, eskizler, modeller, fotoğraflar ve videolar da dahil olmak üzere çeşitli medya ve sunum biçimlerini bir araya getiren dokuz bölgeyi tanımlarken, Lina’nın mimari, mobilya, sahne tasarımı, halk sanatı ve yazarlık alanlarındaki çığır açan projelerini vurguluyor. Keten kullanımı, Lina’nın pratiğinin niteliklerini yansıtmak için seçilmiştir. Sade, hafif, uyarlanabilir, yeniden kullanılabilir ve doğal özelliklere sahip bir malzeme olan keten, ağırlığı, dökümlülüğü, yarı saydamlığı ve projeksiyonları alabilme kapasitesi nedeniyle tercih edilmiştir. Tüm sergi metinleri doğrudan keten üzerine serigrafi baskı yöntemiyle basılmıştır.

Mimari modeller ve diğer sergilerin çoğu, galerinin her yerine bağımsız adalar şeklinde dağıtılmışken, büyük ölçekli projeksiyonlar kavisli keten yüzeyler tarafından yakalanıyor. Mekanı sürükleyici tutmak için, rota boyunca açıklıklar her kapalı bölümün merkezine yerleştirilmiş ve ziyaretçilerin perdelerden geçerek serginin farklı bir bölümüne ulaşabilmeleri için keten kumaşı hafifçe kaldırıyor. Mekan, sergileri vurgulamak için geniş tavan ve duvar aydınlatma armatürleriyle sıcak bir şekilde aydınlatılırken, nesnelere askıda kalma hissi vermek için odak noktası destekleyici yapılardan uzak tutuluyor. Mobilyaların ve yardımcı parçaların bazıları, Beam Bench ve vitrinler de dahil olmak üzere OPEN tarafından özel olarak tasarlandı. Müze lobisindeki biletli bölgeyi ayıran bölme, Lina’nın cam vitrin panelleri için beton tabanı ile SESC Pompéia’nın kırmızı ahşap kafes işçiliğinin birleştirilmesiyle oluşturuldu ; havuzda kullanılan kayalar aynı zamanda keten kumaşı sabitleyen ağırlıklar olarak da kullanıldı; kontrplak şeritler, modeller ve mobilyalar için sergileme platformları oluşturmak üzere bir araya getirildi; Müzelerde yaygın olarak görülen mesafe bariyerlerinin yerini almak üzere demir çubuklar katlanarak parantez haline getirildi.

Lina’nın çalışmalarını bu kadar eşsiz kılan şey, çeşitliliği, canlılığı ve toplumsal katılımıyla yaşadığı zaman ve mekana dair canlı bir bakış açısı sunmasıdır. Brezilya toplumuna ve kültürüne derinden bağlı olan Lina, gözlem ve yaratım arasındaki sınırları ortadan kaldırarak, yaşadığı deneyimleri günümüzde de yankı uyandıran eserlere dönüştürdü. Öte yandan, Lina’nın çalışmalarını kendi tasarım anlayışı ve duyarlılığıyla şekillenen bir ortamda sunmak, izleyicilerin sadece onun eserleriyle değil, aynı zamanda ona ilham veren dünyayı da anlamalarını sağlıyor. — OPEN Architecture , sergi tasarımcıları

Dünya çapında şu anda sergilenmekte olan diğer mimarlık sergileri arasında, New York’taki Modern Sanatlar Müzesi’nde 2 Ocak 2027’ye kadar görülebilecek olan “Kurtuluş Mimarları: Batı Afrika’da Modernizm” sergisi yer alıyor . Sergi, bölgedeki siyasi bağımsızlık bağlamında, 1950’lerin sonlarından 1980’lerin başlarına kadar olan Afrika modern mimarisini inceliyor. Barselona Botanik Bahçesi, 4 Ekim 2026 tarihine kadar sürecek olan ve peyzaj mimarisine bir yolculuk öneren 14 küresel peyzaj mimarının seramik enstalasyonlarından oluşan “Salon Bahçeleri: Çatıdan Hayaller” sergisine ev sahipliği yapıyor. Kanada Mimarlık Merkezi (CCA) , Portekizli mimar Álvaro Siza’nın kentsel çalışmalarına adanmış “Şehrin Şansı Hiçbir Zaman Mükemmel Olmamış Olmasıdır” sergisini 10 Ocak 2027 tarihine kadar sergiliyor. Berlin’deki Aedes ise 19 Ağustos’a kadar, mevcut kentsel dokuyu, kırsal kalkınmayı ve çağdaş mekânsal üretim biçimlerini dönüştüren 12 projede temsil edilen dokuz mimarlık ofisinin çalışmalarını içeren “Bir Duygu Yapısı: Çin’de Yeni Nesil Mimarlar Üzerine” sergisini sunuyor .

Kaynak: Arch Daily