Aemulus Kurumsal Kompleksi : Kamusal ofis yapısı

Aemulus, bir elektronik şirketi için tasarlanıp inşa edilen 58.000 metrekarelik bir fabrika ve ofis binasıdır. Arsa, projenin ana hedefi haline gelen Penang Havalimanı’na bakıyor. Kavramsal olarak, yükseltilmiş bir tuğla kutu, havaalanının pistine bakan bir lobiye girişe izin vermek için parçalanıyor. İki tuğla kutunun arasındaki boşluk, alım ve dolaşımı barındırıyor. Tuğlaların döşenme şekli nedeniyle geçirgen olan havaalanına bakan taraf hariç, cepheler tuğlalarla kapatılmıştır. 

Müşteri, üretim alanlarının yanı sıra ofislerde de ekip etkileşimini ve diğer resmi olmayan toplantıları teşvik eden bir yaratıcı ve dinlenme alanları hiyerarşisi talep etti. Fikir, tefekkür için sessiz alanlara ve işbirliği için daha geniş alanlara sahip olmaktı. Atriyum, ana lobi ve dolaşım aynı zamanda büyük ve küçük toplantılar ve doğaçlama toplantılar için çok işlevli bir alan haline geliyor.

Lobiye, duvarların, zeminin ve tavanın tek bir noktada birleştiği, yani ana giriş kapısı olan, binayı kesen bir “tünel” yoluyla, yani rampalı bir tuğla geçitle erişilmektedir. Bu geçit, çalışanları ve ziyaretçileri tünelin “karanlık ortamından” havalimanının pistine bakan ışıkla dolu lobi hacmine uzanan bir yol boyunca götürüyor. 

Soğutmanın iki büyük endüstriyel fan tarafından desteklendiği üç katlı ana lobi de dahil olmak üzere tüm sirkülasyon alanları doğal olarak havalandırılıyor. Ana lobinin tavanındaki dar ve sürekli bir açıklık, yükselen sıcak havayı dışarı atıyor.

Binanın konumu ve yönü doğrudan güneş ışığına karşı koruma sağlamaktadır. Açılı tuğla duvarlar genel açıklıkları korurken panjurlu yüzer çatı ilave gölge sağlar ve çatı bahçesini korur. En üst kattaki ofisteki çatı pencereleri iç mekana ilave doğal ışık sağlarken, doğal ışık lobi alanından tamamen camlı ofislere ve üretim alanlarına aktarılıyor. Tüm dış camlarda Low-e çift cam kullanılırken enerji tasarruflu klima ve aydınlatmaya hâlâ ihtiyaç duyulmaktadır. Peyzaj ayrıca binanın gölgelenmesi için de kullanılır. 

Yağmur suyu çatıdan kanalize edilerek yer altı rezervuarlarına taşınıyor ki bu da tropikal iklim göz önüne alındığında önemli bir seçim. Yağmur suyu toplanıyor ve daha sonra çevre düzenlemesinde kullanılmak üzere geri dönüştürülüyor.

Hem iç hem de dış duvarlarda büyük harç derzleriyle yerel kil tuğlalar kullanılmış, organik bir doku ve tutarsız bir renk yaratılmış, ancak belirgin bir genel ton elde edilmiştir. Tuğlalar aynı zamanda açık beton kolonlar ve döşemelerle paylaşılan bir özellik olan az bakım gerektirir. Doğal ışık tuğlalara ve betona düştüğünde malzemeye hayat verir ve çok şiirseldir; cepheler canlanır ve gün boyunca sürekli değişir.