Nripal Adhikary Dünyanın beton kadar güçlü olmadığını ve bunun ille de bir sorun olmadığını kabul etmeliyiz. Sürdürülebilirlik kelimesi beni çok tedirgin ediyor çünkü para ve teknoloji dünyaları tarafından benimsenmiş durumda, sanki çözümler makineler ve aletlermiş gibi. Bu aynı zamanda inşaat teknikleri hakkında yerel bilginin kaybolmasına da neden oluyor. Sürdürülebilirlik insan emeği ve yerel kaynaklarla ilgili olmalı ve hem sosyal hem de çevresel terimlerle düşünülmeli; bunun insanlarla ilgili olduğunu da unutuyoruz.
Anna Heringer Ölçeği sürdürülebilir düşünmek için faydalıdır. Tasarım ve malzeme kararlarımı her zaman 8 milyar insanla çarpmaya çalışırım, herkes benim yaptığımı yapsaydı ne olacağını düşünmek için. Sürdürülebilirlik küresel ölçekte düşünülmelidir. Dünya nüfusunun sadece bir kısmı içinse işe yaramaz. Kararlar korku ve açgözlülükten alındığında, aslında ihtiyacımız olandan çok daha fazla malzeme kullanırız (daha derin temeller, daha kalın yapısal elemanlar, ama aynı zamanda daha büyük odalar ve gereğinden fazla alan). Bana göre toprakla inşa etmek toplumsal adalet ve eşitlik meselelerinden ayrılamaz. Aynı zamanda çürümeyi ve ölümü kabullenmenin bir yoludur.
Nepalli Abari firması, Katmandu’da toprak ve bambudan inşa edilen Madan Puraskar Pustakalaya kütüphanesinin tamamlanmasının hemen ardından 2018 AR Emerging ödüllerinde kısa listeye girdi. (Chemi Dorje Lama)
Nripal Adhikary Sadece iki gün önce, Katmandu’da şiddetli bir fırtına oldu ve bu da inşaat alanlarımızdan birinde heyelana neden oldu. Çok fazla çamur vardı ve üzerinde çalıştığımız binalardan birini yıktı. Benim düşüncem, güneşin alanı kurutmasına izin verip basitçe yeniden inşa etmekti. Çöküş herhangi bir korku veya endişeye neden olmadı. Dünya çok yumuşak ve affedici bir malzemedir. Sadece kili tekrar alıp tekrar bir araya getirecek birkaç kişiye ihtiyacımız var. Gerçekten güçlendirici bir farkındalıktı. Bunu yapabileceğinizi bilmek çok özgürleştirici; malzeme her zaman tamir edilebilir. Bir çatlak varsa, yüzeyini kazıyıp tekrar sıvarsınız. İnsan bedenlerimiz gibi çok affedicidir.
Anna Heringer Bunu söylemenin güzel bir yolu! Bir çatlak, tıpkı bir kırışıklık gibi kesinlikle iyidir. Bu kusurları kabul etmeliyiz; binaları daha canlı hale getirirler ve inşa edilmiş çevrenin bakım ve onarımını gerektirirler. Sahada bir projem olan Gana’da, boş kabul edilen nesneler ve ‘yüklü’ olanlar var: enerji ve güce sahip olanlar. İnsan dokunuşunu artık hissetmediğimiz çok sayıda ruhsuz bina, kasaba ve şehir olduğunu düşünmeden edemiyorum. Nesiller boyunca bakıldıkları için karakter sahibi olan daha fazla ‘yüklü’ binaya ihtiyacımız var. Bu bakım fikri feminist teoriler ve uygulamalarla da ilgilidir.
Nripal Adhikary Abari ile elde ettiğimiz en büyük başarılardan biri Nepal’de toprak ve bambu algısını değiştirmeye katkıda bulunmak oldu. 2011’den beri bu malzemelerle inşa ediyoruz, ancak dönüm noktası 2015’teki Gorkha depremiydi. Depremin merkezine yakın inşa ettiğimiz taş ve bambu okul, bölgede ayakta kalan tek binaydı. Ciddiye alınmaya başlandık ve çok fazla medya ilgisi gördük. Depremden sonra okullar ve altyapı inşa etmeye yönelik büyük bir ihtiyaç vardı.
Katmandu’da hasar gören bir kütüphanenin yerine bir kütüphane tasarlamakla görevlendirildik. Hızlı bir şekilde inşa edilmesi gerekiyordu ve çok fazla incelemeye tabi tutulduk: Depreme dayanıklı olması gereken bir halk kütüphanesiydi ve bir şehrin merkezinde ilk kez inşa ediyorduk. Güvenliği garanti altına almak için yaklaşımımız çok pragmatikti ve geleneksel mimariden birçok ipucu aldık. Birçok tapınağa baktık ve yapısal elemanları bambu ile değiştirdik ve duvarlardan bağımsız bir çatı tasarladık – bir deprem olursa duvarlar çökebilir ancak çatı ayakta kalır.
O zamandan beri, Nripal Adhikary liderliğindeki uygulamanın çalışmaları ölçek olarak artıyor ve daha da rafine hale geliyor; bunu 2021’den itibaren Surkhet’teki Kopila Vadisi Okulu’nda görüyoruz. (Chemi Dorje Lama)
Abari şu anda bir manastırda çalışıyor ve toprakla deneyler yapmaya kendini adamış durumda. (Chemi Dorje Lama)
Anna Heringer Gerçek şu ki, böyle inşa etmeye alıştığınızda, diğer her şey tamamen doğal olmaktan çıkıyor. Örneğin kilden arta kalanlarınız olduğunda, onları tekrar toprağa koyup endişelenmenize gerek kalmıyor. Çıplak ellerinizle toplayamayacağınız, eldiven gerektirebilecek herhangi bir malzeme garip hissettiriyor. Atıklar ve toksik kokular da öyle. Vejetaryen olmaya benziyor, sizin bir parçanız haline geliyor. Küresel güneyde, sürecin sonuç kadar önemli olduğunu ve katılımın hem karar alma hem de manuel emeği yürütme – sahada olma, birlikte çalışma – için gerçek bir güce sahip olduğunu öğrendim.
Nripal Adhikary İnşa etme eylemi şiir ve eğlence dolu olabilir. Bunun için kasklar ve büyük makineler olmak zorunda değil. Daha eğlenceli olabilir ve bu süreçte çok neşeli bir şey de yaratabilirsiniz.
10 yıl öncesine kıyasla, artık daha fazla dinleme var ve eskiden olduğundan çok daha fazla topraklı bina var, ancak tepeden gelen bir değişiklik göremiyorum. Sınırları zorlamak ve değişimi teşvik etmek için birkaç asi mimara ihtiyacımız var. İşleri farklı yaparak öncülük edebiliriz – risk almaya, düzenlemelerde boşluklar bulmaya ve tamamen yasal olmayabilecek şeyler yapmaya hazırsak. İnandığımız şeyi kanıtlamalıyız.
Anna Heringer Kuralların değişmesini bekleyemeyeceğimize katılıyorum. Kendi müşteriniz olmak önemli bir fark yaratabilir; Martin Rauch’un işleri ilerletme, test etme ve yol gösterme becerisinin yolu budur.
Medya da bir rol oynuyor. Artık basında toprak yapıların daha fazla örneği var, ancak dergilerin stabilize toprak ile stabilize olmayan toprak arasında ayrım yapmasını isterim. AR Soil sayısının bu ayrım hakkında bir noktaya değindiğini hatırlıyorum – bu gerçekten minnettarım çünkü yeşil aklamayı önlemeye büyük ölçüde yardımcı oluyor.
Son yıllarda Anna Heringer Avrupa’da toprak inşaatı teşvik ediyor. Stüdyo şu anda Almanya’nın Traunstein kentinde Campus St Michael’ı inşa etmek için Martin Rauch ile birlikte çalışıyor. (Studio Anna Heringer)
Bina sıkıştırılmış topraktan yapılmış prefabrik bloklardan oluşuyor. (Gabrijela Obert)
Nripal Adhikary Evet, karışımda çimento kullanımının sadece kahverengi beton yaptığına dair bir Öfke vardı. Bu göndermeyi çok kullanırım. Sizden ve Martin Rauch’tan ilham aldığımız için toprağı sabitlemek için çimento kullanmıyoruz.
Yasmeen Lari ve Diébédo Francis Kéré gibi mimarların mimarlık ödülleri kazandığını görmek de cesaret verici – ve sadece toprak kategorileri veya ödülleri değil. Bu çalışma alternatif bir yol olarak platformlandırıldıkça daha ana akım hale geliyor.
‘Sürdürülebilir inşaat, politikada radikal bir değişiklik ve ekonomik sistemimizde derin bir reform gerektiriyor’
Anna Heringer Bu bana 2008’de bir konferansta Bjarke Ingels ile tanıştığımı ve bana sosyal mimarinin neden her zaman bu kadar sıkıcı görünmesi gerektiğini ve benzeri şeyleri sorduğunu hatırlattı. Birkaç ay sonra ikimiz de AR Emerging ödülleri için kısa listeye alındık ve kazanan ben oldum!
Ayrıca, ekolojik maliyetlerini de içerecek şekilde, malzemelerin maliyeti konusunda daha gerçekçi olmamızın kritik olduğunu düşünüyorum. Şu anda, bedeli ödeyen gezegen ve gelecek nesiller de dahil olmak üzere tüm toplum. Dünya, herhangi bir kalite kaybı olmadan gerçekten geri dönüştürülebilir; diğer tüm malzemeler için bu, geri dönüşüm meselesidir. Ve birileri bu süreçte kâr ediyor. Sürdürülebilir bir şekilde inşa etmek, politikada radikal bir değişiklik ve ekonomik sistemimizde derin bir reform gerektiriyor. Avrupa’da, tıpkı trene binmenin uçmaktan daha pahalı olması gibi, ekolojik olarak inşa etmek şu anda daha pahalı. Karbon vergileri kesinlikle büyük bir fark yaratacaktır. Kurallar ve düzenlemeler çoğu zaman kârla ilgilidir – güvenlik kisvesi altında gizlense bile.
Nripal Adhikary Kurallar ve düzenlemelerle ilgili önemli soru, bunları kimin yaptığıdır – vizyonları nedir, bunu kimin için yapıyorlar ve bu kurallardan kim kar ediyor. Daha fazla mimarın toprakla inşa ettiğini ve daha fazla toprak binanın yayınlandığını görmek beni umutlandırıyor. Kritik bir kütle varsa düzenlemelerin takip edilmesi gerekecektir.
Anna Heringer STK’lar küresel güneyde önemli müttefikler olabilir. Benim endişem, kil ile inşa etmek istediklerini söyleyip çimento ile stabilize edilmiş toprak blokların veya ham toprak olmak için çok uzun olan bir duvarın resimlerini göstermeleri. Burada iki sorun var: yanlış bilgi ve bir kez daha korku. Birçok STK ve bağışçı çamurla inşa etme fikrini seviyor ancak karışıma biraz çimento eklemeyi daha güvenli buluyorlar; diğerleri farkı görmüyor. Estetikle ilgili bir sorun bile değil.
Studio Anna Heringer’in Don Bosco Earth Kampüsü şu anda Gana’nın Tatale kentinde yer almaktadır. Pencereler dikdörtgen olacak şekilde tasarlanmıştı ancak inşaatta yer alan kadınlar açıklıkların alt kenarlarını yuvarlattılar. (Studio Anna Heringer)
Nripal Adhikary STK’lara olan şüphem, bu kuruluşlarda çalışan insanların beton evlerde yaşamaları ancak toprağı ‘yoksullar’ için kullanmak istemelerinden kaynaklanıyor. Sanki kendileri için risk almaya istekli değillermiş gibi. Özel müşteriler daha ilginç çünkü yatırım yaptıkları şey kendi paraları; riski onlar alıyor. Sonrasında gelen konuşmaları seviyorum – binanın ömrü, zorlukları ve bakım ihtiyacı hakkında.
Şu anda yüzlerce yıl dayanması beklenen bir yapı türü olan bir Budist manastırı tasarlıyoruz ve bu malzemeye güvenmelerinden çok gurur duyuyoruz. Müşteri işimizi görmeye geldi ve enerjisini beğendi; sadece burada oturup meditasyon yapabileceklerini söyledi. Bazı insanlar bu malzemeyi maneviyatla ilişkilendirir.
Anna Heringer Ayurveda merkezinin konukevi için müşterilerim harikaydı; ikisi de çok fazla meditasyon yapıyordu ve korkmuyorlardı. Şans eseri birlikte çalıştığım bir diğer inanılmaz müşterim de bir permakültür çiftçisiydi; dünyanın değerini ve kıymetini anlıyorlardı. Bu müşterilerin çürümeden korktuklarını da sanmıyorum. Sonuçta, bu daha çok teknik çözümler veya düzenlemeler meselesi olmaktan ziyade bir zihniyet meselesi.
Ayrıca, toprakla inşa etmenin yüksekliği kısıtlaması gerçeğinin -hibrit bir yapı kullanmadığımız sürece- olumlu bir şey olarak görülebileceğini düşünüyorum. Binaların ağaçlardan daha uzun olmasına gerçekten ihtiyacımız var mı?
Nripal Adhikary Gelecekteki kullanıcıların bizim bir projemizi beğenmemeleri durumunda, yüz yıl içinde onu yerle bir edebileceklerini düşünmeyi seviyorum. Bildiğim şey, suçlu hissetmediğim; zarar vermediğim.
Anna Heringer Dünya aynı zamanda son derece kapsayıcı bir malzemedir; dünya nüfusu büyüyen bir kaynaktır – 8 milyar ve saymaya devam ediyor. İki eli olan herkes katılabilir.
Kaynak: Architectural Review
