Sanqingshan jeoloji Müzesi’nin tasarım süreci baharın sonlarında başladı. Yemyeşil, gelişen dağları keşfettikten sonra doğu-batı yönünde eğimli sakin bir vadiye ulaştık. İnişli çıkışlı tepelerin arasına dağılmış, taş veya tuğladan yapılmış birkaç konut evi vardı; ötesinde, dağınık “tarla taşlarıyla” süslenmiş basamaklı pirinç tarlaları, pitoresk bir kırsal manzara oluşturuyordu . Müzenin yerini işte bu büyüleyici ortamda keşfettik.
© Qiang Zhao
Daha yakından incelendiğinde, Sanqingshan jeoloji Müzesi’nin tabanının güneye doğru daha yüksek ve kuzeye doğru daha alçak bir eğime sahip olduğunu ve dağlık arazinin ortasında iki belirsiz derenin birleştiğini gözlemledik. Kaidenin tam ortasında, canlı bir şekilde gelişen, sağlam dalları yokuşa meydan okurcasına kuzeye doğru uzanan asırlık bir kafur ağacı duruyordu. Dağlar, tarlalar, ağaçlar ve taşlar hep birlikte Sanqingshan jeoloji Müzesi’nin temeli hakkındaki ilk izlenimimizi oluşturdu.
© Qiang Zhao
Sanqingshan jeoloji Müzesi, UNESCO Dünya Doğal Mirası alanı ve Dünya jeoparkı ilan edildikten sonra dünya çapında tanındı. Sanqingshan Dağı, 1,4 milyar yıllık tarihi boyunca, üç büyük ihlal ve çok sayıda jeolojik hareket dahil olmak üzere önemli değişikliklere tanık oldu. Özellikle, Avrasya ve güneydoğu Pasifik Levhaları arasındaki sınırı işaret eden Yangtze ve Cathaysian paleo levhaları arasındaki levha çarpışmalarının en kapsamlı ve olağan görüntülerini sergiliyor. Ek olarak dağ, granit mikro-yer şekillerinin oluşumunun ve evriminin doğal bir göstergesidir ve küresel bir izleyici kitlesine buna tanık olma fırsatı sunar. Dağın en önemli jeolojik özellikleri, bu paleo-levha çarpışmalarından kaynaklanan hayranlık uyandıran kaya oluşumlarıdır.
© Qiang Zhao
Tasarım Konsepti
Sanqingshan jeoloji Müzesi, mimari tasarımını oluşturmak için sitenin jeolojik kökenlerinden ve soyut kompozisyonundan ilham alır . Tasarım, iki büyük tektonik plakanın sıkışması ve hareketinin yorumlanmasını, dağlar ve denizler arasındaki karşılıklı etkileşimlerin tasvirini ve uzunlamasına, enine ve yatay eklemler ile süpürge sapı çatlakları ile karakterize edilen Sanqing Dağı’nın granit gelişimini sergilemeyi içerir. Mimari form, şeritler ve bloklar halinde uzunlamasına çatlaklar ve uzantılar içeren çift yönlü sıkıştırmayı yansıtır.
Plan – 1. kat
Form, jeolojik kuvvetlerin etkisini göstermek için kesme, ayırma, enine kaydırma ve kesme yoluyla daha da manipüle edilir. Mimari form, alanın güney-kuzey eğimine ve kontur çizgilerindeki kademeli değişikliklere bükülme ve bükülme yoluyla yanıt vererek, asırlık kafur ağacının etrafında iyi organize edilmiş bir yarım kapalı alan yaratıyor. Bina, geniş açık alanlar ve üst geçitlerle dağların doğal eğilimlerini yansıtacak şekilde doğu ve batı bloklarına ayrılıyor . Orijinal dereler yönlendirilip ön meydana ve muhteşem manzaralı su sistemine beslenmek üzere bir araya getirilerek uyumlu bir mimari kompozisyona katkıda bulunuluyor.
Bölüm
Sanqingshan jeoloji Müzesi’nin mimari yapısı, iç mekanlarının düzenini önemli ölçüde etkiliyor. Ziyaretçiler gezilerine alanın hafif eğimli kuzeydoğu girişinden başlıyor. Sanqingshan jeoloji Müzesi girişine ve fuayesine ulaşmadan önce görkemli bir antik ağacın altında yürüyorlar. Ziyaretçilerin doğu bölümden birinci kata çıkmasını, koridoru geçerek batı salonuna ulaşmasını ve daha sonra tekrar birinci kata inerek çıkışa ulaşmasını sağlayan sergi güzergahı burada başlıyor. Yol boyunca ziyaretçiler meydanın, kafur ağacının ve uzaktaki dağların güzel manzarasının keyfini çıkarabilirler.
Diyagram – Çizgi analizi
Müzenin iç tasarımı “jeolojik hareket” kavramını yansıtıyor. Ziyaretçileri Sanqing Dağı’nın kayalık arazisini geçme hissine kaptırıyor. Tasarım yüksekliği, derinliği, ışığı, gölgeyi, ayrım ve bağlantıyı yan yana getiriyor. Ziyaretçiler, ekstrüzyon, reoloji, kesme ve geçiş gibi jeolojik süreçleri çağrıştıran dönemeçler ve dönüşler boyunca yönlendiriliyor.
Analiz – Dış düzen
İşlevsel olarak müzenin doğu bölümü jeoloji ve yer şekilleri ile ilgili temaları vurgulamaktadır. Biyolojik çeşitliliğe, dağ manzarası ekolojisine ve jeolojiye adanmış özel sergi alanlarına ev sahipliği yapmaktadır. Batı bölümü geçici sergilere, tematik sergilere, araştırmalara ve tamamlayıcı müze hizmetlerine odaklanmaktadır. Bu stratejik yerleşim, açıklığı ve göreceli bağımsızlığı garanti ederek farklı özelliklerden ödün vermeden düzenli ve rasyonel bölgelemeyi kolaylaştırır.
Diyagram
Projenin tasarımı , konutların taban ve duvarlarının yapımında yerel malzemelerin kullanılmasını içeren, bölgede kullanılan geleneksel inşaat yöntemlerinden ilham alıyor . jiangnan köylerinde yaygın bir özellik olan asırlık kafur ağacı genellikle bir kasabanın girişini işaret eder. Üssün orijinal teras alanları zamanla işlenerek doğal ve “yaşayan” bir manzara yaratıldı. Bu nedenle, yeni binanın dış peyzaj tasarımında antik ağacın merkezde korunması amaçlanıyor. Sanqingshan jeoloji Müzesi’nin arkasındaki dağ, yerel moloz kullanılarak hafif eğimli teraslara dönüştürülecek, mevcut arazi şekli yeniden oluşturulacak ve yerel geçim kaynakları yansıtılacak.
Diyagram – Şekil Oluşturma Analizi
jeolojik hareketlerin ana teması olan su, ön meydan ile arkadaki dağ terasını birleştirerek alçalan bir “gölet alanı” yaratarak tasarıma entegre edilmiştir. Bu özellik, yağışlı mevsimlerde bir sel yolu görevi görmek, genel mevsimlerde sığ su kütlelerini tutmak ve kuru dönemlerde dipteki çakılları açığa çıkarmak gibi birçok amaca hizmet ederek temayı çeşitli şekillerde sergiliyor. Üssün içindeki orman, antik kafur meydanını, koridorun düz köprüsünü, basamaklı gölet alanlarını ve dağ yollarını birbirine bağlayarak bir açık hava sergi rotası oluşturacak şekilde açık hava sergi kabinleri olarak yeniden tasarlandı.
Taş malzeme dokusu
Bu yaklaşım, müzeyi fiziksel olarak kapatılmayan bir pan-müze binasına dönüştürerek halkın bina, doğa ve sergilerle ilgili sürükleyici deneyimini geliştiriyor. Bu açık hava sergi mekanları ve rotaları aynı zamanda Sanqingshan jeoloji Müzesi’nde gelecekteki genişlemeler ve koleksiyonlar için de geniş alan sağlıyor.
Sergi öncesi iç mekan
Sanqingshan jeoloji Müzesi öncelikle betonarme çerçeveler ve yerel olarak dökülmüş betonarme duvarlar kullanıyor. Köprülerde çelik yapılar kullanılıyor. Bina, yer hareketleri sırasında çatlayan lav veya deniz suyunu andıran benzersiz bir tasarıma sahiptir. Binadaki çatlaklar camla kapatılıp korunuyor ve gündüzleri trafik alanları, merkezi salon ve diğer özel alanlar için gün ışığı kaynağı görevi görüyor, geceleri ise aydınlatılmış özelliklere dönüşüyor.
Seri kesit görünümü
Binanın dış cephesi, 40 kilometre uzakta bulunan aynı dağ sisteminden elde edilen taşlardan yapılmış sağlam bir perde duvarına sahiptir. Duvarın yüzeyi, jeolojik süreçlerin sürtünme ve tektonik hareketlerine karşı tahkimatı hatırlatan dikey olarak kaba bir doku elde etmek için mekanik oluk açma ve manuel eğim ile işlenmiştir. Meydan ve peyzaj teras alanlarında yöresel taşlar yoğun olarak kullanılıyor. Örneğin, meydan için çalı dövülmüş kayalar kullanılırken, “gölet sahasının” dibindeki kaldırım için çakıl kullanılıyor. Teras barikatı, yeni binayı Sanqingshan jeoloji Müzesi’ni çevreleyen ilkel çevreyle kusursuz bir şekilde bütünleştiren “kaplan derisi duvar” deseninde yerel moloz kullanılarak inşa edildi.
Plan – Genel kat
Yapı ve inşaatla ilgili olarak, Sanqingshan jeoloji Müzesi öncelikle betonarme çerçeveler ve yerel olarak dökülmüş betonarme duvarlar kullanıyor. Köprülerde alttan askılı çelik yapılar kullanılmıştır. Sanqingshan jeoloji Müzesi’nin yapısal tasarımı, yer hareketleri sırasında lav veya deniz suyunu andıran, camla çevrelenen ve korunan çatlaklarla birlikte çatlak bir görünüme sahiptir. Bu çatlaklar gündüzleri trafik alanları, merkezi salon ve diğer özel alanlar için gün ışığı kaynağı görevi görürken, geceleri aydınlatılmış özelliklere dönüşüyor.
© Qiang Zhao
Dış cephedeki masif perde duvar, 40 kilometre uzaklıktaki aynı dağ sisteminden gelen taşları içeriyor. Yüzey, jeolojik süreçlerin sürtünme ve tektonik hareketlerine karşı korumayı hatırlatan dikey olarak kaba bir doku elde etmek için mekanik oluk açma ve manuel eğimleme ile işlenir. Meydan ve peyzaj teras alanlarında yöresel taşlar yoğun olarak kullanılıyor. Örneğin, meydanda çalılarla dövülmüş taşlar kullanılırken, “gölet alanının” altındaki kaldırımda çakıl kullanılıyor. Teras barikatı, yeni binayı Sanqingshan jeoloji Müzesi’ni çevreleyen ilkel çevreyle kusursuz bir şekilde bütünleştiren “kaplan derisi duvar” deseninde yerel moloz kullanılarak inşa edildi.
© Ke Yang
Proje Bilgileri:
Mimarlar: UAD
Alan: 6425 m²
Yıl: 2019
Fotoğraflar: Qiang Zhao , Ke Yang
Baş Mimarlar: Changqing Ye
Tasarım Ekibi: Zhejiang Üniversitesi Mimari Tasarım ve Araştırma Enstitüsü
Tasarım Direktörü: jihuang Shen
Baş Tasarımcı: Changqing Ye
Mimarlık Uzmanlığı: Changqing Ye, Hua Fang
Yapısal Uzmanlık: jie Wu, Zuoren Gao
Su Temini ve Drenaj Uzmanlık: Bo Wang
Elektrik Uzmanlık: Xuhui Wu
Hvac Uzmanlık: Zhigang Cao
İstihbarat Uzmanlık: Qingxin Lu
İnşaat Maliyeti: Wentong Sun
Perde Duvar Uzmanlık: Shanjun Tao
Program: Kültürel Mimarlık
Müşteriler: Sanqing Dağı Yönetim Komitesi
Şehir: Shangrao
Ülke: Çin
Kaynak: www.arch2o.com
