Prado Müzesi Ek Binası

Mimar: Rafaelo Moneo

Madrid’deki Prado Müzesi’nin genişletilmesi için ayrılan alan, jéronimos manastırı, manastırın çevresi ile müzenin hemen arkası ve Alarcón Caddesi arasındaki bölgeyi kapsıyor. Ek bina, Prado’nun uzun yaşamında da yeni bir sayfa açıyor.

Ek binaya yer yaratabilmek için Moneo, müze ile manastır arasındaki alanı kazarak yeni bir giriş açmış, restore edilen manastırın altına da geçici sergi salonlarını yerleştirmiş.

Yeni giriş holünün çatısı ise çitle çevrili bir bahçenin altına gizlenmiş.

Basit, düz, tuğla, cam ve taştan oluşan iki katlı cephedeki tek dekor, sanatçı Cristina Iglesias’ın eseri olan ağır bronz kapılar.

Kenarları belirginleştiren tuğla duvarlara gösterilen özel hassasiyet, kilisenin hemen yanındaki köşede görülen tığla yapıyı ve manastırın kemerlerini belirginleştiriyor.

Velázquez girişi, mevcut Prado Müzesi ile yeni ek binanın birleştiği yerdeki kesişim alanını oluşturan ve yarım kubbe şeklinde tasarlanan giriş holüne bağlanıyor. Pompei tarzı kırmızı sıvalı duvarlarıyla bu salon, müzenin kalbindeki Villa Adriana’dan oyulmuş Şiir Tanrıçası heykelleri ile süslenmiş.

Camla kaplı koridorlar, açık avluyu sararken yarı kubbeyi de çevreleyip, uzun kenarlarından biri Müzenin arkasıyla, diğeriyse Ruiz de Alarcón Caddesi’yle birleşen ikizkenar yamuk biçimindeki ana girişe ulaşıyor.

Geniş bir açık alan olan giriş salonunda bilet satış noktaları, vestiyerler, tuvaletler, bilgi noktası ile cafe/restoran, kitapçı ve müze mağazası yer alıyor. Buradan da geçici sergiler için yapılan yeni galerilere ulaşılıyor.

Manastırın geometrisi ve çevresi, yen binanın planını ve yeraltındaki iki yeni galerinin boyutlarını belirleyen başlıca etken olmuş. Manastırın zemininde açılan bir alanla alt galerilere ışık girmesi sağlanmış.

Manastır, yeni binayı aydınlatan bir fener, Müze koleksiyonuyla birleşmiş bir sanat eseri ve çevresinde inşa edilen her şeye anlam veren mimari bir element olarak da düşünülebilir. Manastır da ışığı yeni açılmış bir çatı penceresinden alıyor.

Manastır öncelikle tüm bunları kapsıyor ancak aynı zamanda da geçmişle kurulan bir bağ, Velázquez efendisi 4. Philip zamanında inşa edilen yapıların da tanığı konumunda.

Kaynak: Arcspace