Mimar: Skidmore, Owings & Merrill
Harvard için bina yapmak genellikle oldukça karmaşık bir konudur. H.H. Richardson, Le Corbusier ve Walter Gropius gibi isimlerin tarihi mimari çalışmalarının bulunduğu bir yer. Tasarım yapacak olanın o standartlara ulaşmaya çalışması, dünya tarafından büyük bir vakit kaybı olarak değerlendirilmektedir. Ancak SOM’un San Francisco Ofisi, bu işe girişmeyi başardı.
Süreç, Harvard’ın 2002 yılında, SOM Chicago’nun kentsel tasarım ve planlama biriminden sorumlu ortağı Philip Enquist’i kampusun kuzeybatı köşesinin master planını yapması amacıyla görevlendirmesiyle başladı. Bölgede binalar gelişigüzel biçimde bir karışım sergiliyordu ve aralarında Minoru Yamasaki’nin 1962 tarihli bir laboratuarı, Henry Greenough ile George Snell’in ise 1871 tarihli bir müzesi yer alıyordu. Şemanın tamamlanmasının ardından üniversite, bölgenin kenarında iki yeni bina yapılmasına karar verdi.
Projede, biri Mühendislik ve Uygulamalı Bilimler Fakültesi, diğeri Organizma ve Evrimsel Biyoloji Fakültesi olmak üzere ili binanın tek bir yapıda birleştirilmesine karar verildi. Bu işlevleri gerçekleştirirken aynı zamanda üniversite koleksiyonlarını da depolayabilmek için, yaklaşık 50 bin metrekarelik bir alanı kaplayan 4 katlı, kampus dokusuna karışan bir bina tasarlandı.
Tasarım, oldukça kompleks bir organizasyona sahipti. Fizik laboratuarlarının büyük bölümü kuzey ve batıdaki tuğla kaplama cephelere yerleştirildi. Bu sırada SOM, laboratuar plancıları GPR ile birlikte çalışarak 3 metre 30 santimetrelik, çeşitli kullanımlara olanak veren esnek modüller geliştirdi. Üst katlardaki “ıslak” laboratuarlar için de aydınlık ve esnek tasarımlar düşünüldü. Güney ve doğuya bakan bu odalar camla çerçevelendirildi.
Geniş merdivenler, zemin katta bir kafe ile yer altında bir etkinlik mekanı da, açıklık ve işbirliğini arttıran bir ortam yaratıyor. Bu fikir dış mekana da aktarılıyor. Ana kampustan gelen biri, öncelikle içinde 12 adet geniş, bank genişliğinde kare kutuların bulunduğu, büyükçe bir avluya ulaşıyor. Peyzaj mimarı Michael Van Valkenburgh tarafından tasarlanan alan, yeşil alan miktarını, etkinlik mekanının üzerini de kullanarak ikiye katlıyor. Kutular ise, alttaki odalar için tavan penceresi işlevi görüyor.
Projede, mekanın yüzölçümünün büyük bölümü yer altında çözülerek esneklik arttırılmaya çalışılmış. Ahşap ve tuğlanın birlikte kullanıldığı yapı ise, günümüz mimarlığını yansıtıyor.
Yazı: Architectural Record
Görseller: Timothy Hursley
Çeviri: Mimdap
