Mimar: Pelli Mimarlık
Güneyden A.K. Watson Salonu, kuzeyden ise tarihi Farmington Kanalı ile çevrili Daniel L. Malone Mühendislik Merkezi, çevresini rahatsız etmeyecek ama daha iyi araştırma olanakları sağlayacak bir mimarî tasarım arayışına girmiş ve bu arayışı en iyi noktaya ulaştırmak amacıyla Pelli Mimarlık ile anlaşmış.
Pelli Mimarlık da, oldukça üst düzey bir tasarımı, sürdürülebilirlik ilkesi ile birleştirip, tarihi dokuyu da incitmeyecek bir tasarım geliştirmiş.
1200 metrekarelik taban alanına, 6 kata sahip olacak binanın toplam alanı 6.550 metrekare olup, yüksekliği ise 30 metre olarak planlanmış. Yaklaşık 60 metre uzunluğunda tasarlanan en uzun duvar, binadaki farklı alanları birbirine bağlayan en çok kullanılan koridorlardan birinin duvarını oluşturmuş. Camdan yapılmış bir perde sistemi ile inşa edilmesi düşünülen koridor duvarlarının, şeffaf ve gün ışığını olabildiğince geçiren bir mekân yaratması sağlanmış.
2006 yılında Altın LEED ödülünü almaya hak kazanan Mühendislik Merkezi, pek çok sürdürülebilir özelliğe sahip. laboratuvarlarda kullanılan suyun yeniden, tuvaletler için kullanımını içeren sistemler ve suyun idareli akmasını sağlayan musluklar bunlar arasında en önemlileri. Yalnızca bu iki sistem bile böyle bir binanın %85 oranında su tasarrufunda bulunmasını sağlamış.
Pencereler ve perde duvarlar için kullanılan parlak kaplamanın da gün ışığının kontrolünü çok iyi sağladığı ve ışık enerjisinden önemli ölçüden elektrik üretilmesini sağladığı kanıtlanmış.
Kaynak: Archrecord
Çeviri: mimdap
1 Yorum
semih bertan
kent duvarı olarak ilgi uyandıran ve açıkçası göze hoş gelen bu yapı çevresindeki konvansiyonel yapılarla çelişik durmayı denemiş. yol kenarında sıradan bir yapı iken manzara yönüne panaoromik şeffaf, konkav bir açılım sunmuş. zarif, estetik, çağdaş…