Yıldız Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Mimari Tasarıma giriş stüdyolarının yarı yıl çalışmalarını kapsayan bu etkinlik 17 Ocak 2011 tarihinde başladı ve 24 Ocak 2011 tarihinde yapılan sunumlar ve toplantı ile sona erdi.
Eğitimin kurum dışına da taşması gerektiği düşüncesinden yola çıkan stüdyo çalışmalarının çok sayıda firmanın ve kişinin sponsörlüğünde gerçekleşmesi etkinliğin bir diğer yönüydü.
Etkinlikte stüdyo yöneticisi olarak görev alanlar:
Sergi Düzenleyicileri: Şebnem Yalınay Çinici ve Fulya Özsel Akipek
Stüdyo yöneticileri: (alfabetik sırayla) Canan Akoğlu, Birgül Çolakoğlu, Eylem Erdinç, Meral Erdoğan, Nilüfer Kozikoğlu, Salih Küçüktuna, Erol Lomlu, Ayşe Nasır, Fulya Özsel Akipek, Zafer Sağdıç , Esra Sakınç, Şebnem Yalınay Çinici.
Öğrenciler: Her stüdyo yöneticisi ile çalışan ortalama 15’er öğrenci.
Toplantı, Doç.Dr.Şebnem Yeniay Çiniçi’nin açılış konuşması ile başladı. Daha sonra söz alan Dekon Prof.Dr.Murat Soygeniş “bir bayrak yarışına dönen mimarlık eğitiminin” geldiği noktaya dikkat çekerek yapılan çalışmaların öğrencilerin mesleki yaşantılarında gerek stüdyoların içerikleri; gerekse “öğrencilerin el becerilerinin geliştirilmesine katkısı nedeniyle” çok önemli yeri olacağını vurguladı.
Görme, kaydetme, soyutlama, yeniden kurgulama, örüntü oluşturma, doku oluşturma, geometri kurma, prototipler oluşturma ve tüm bunlar için tasarım araştırmaları yapma etkinliklerinden oluşan stüdyo çalışmaları, YEM tarafından öğrencilere ayrılan 12.şer m2 lik alanlarda monte edildi.
Etkinliğin ismi ise yaptıkları tasarımları 1:1 ölçekli uygulamalarla tamamlamalarından kaynaklanmakta.
Malzeme ile ilgili deneyimler, eğitimlerinin henüz başında olan öğrencileri heyecanlandırmakta ve toplantıda gözlemlediğimiz gibi meslek yaşantılarının başında onlara mimarlık ile ilgili çok sağlam temeller sağlamakta.
Bu yıl Mimarlık Bölümü Mimarlığa giriş stüdyolarında yapılan çalışmalar, YEM tarafından düzenlenen söyleşiler dizisi ile dolaylı olarak desteklendi. Bir diğer kuruluş Bilge Adam ise aynı dönemde derslik ve donanımlarını öğrencilere sunmuştu.
Stüdyo yöneticilerinden Salih Küçüktuna “studyo5.blogspot.com” internet sitesinde kendi grubunda düzenlediği çalışmayı ve hedefini şöyle tanımlamakta:
“Formu bir nesnenin güçler diyagramı olarak ele alıp fonksiyon ile entegre etme düşüncesi, kuşkusuz günümüz tasarımına, farklı bir yön kazandırmıştır.
Performansın; dinamikler,vektörler ve güçler diyagramından evrimleştiğini varsayarsak, alternatif-deneysel tasarım üretim modelleri ile günümüz enstrümanlarının entegrasyonu da performatif tasarımın en önemli sorusunu oluşturmaktadır.
” Stüdyo 5, Yıldız Teknik Üniversitesi Mimarlık Bölümü başta olmak üzere çeşitli akademik ortamlarda, gelişmekte olan mimarlığın tasarım sürecinin temel bileşenleri olan fiziki ve/veya dijital araçların deneysel olarak kullanıldığı bir çalışma grubudur.
Mimari tasarımda veri işleme, algoritmik tasarım ve parametrik tasarımın temelleri, tasarımda analog dijital ilişkisi, sürdürülebilirlik ve performans, kabuk sistemleri tasarımı, dijital üretim gibi güncel konuların, özellikle eğitimin erken dönemini kapsayan süreçte metodik olarak tasarım eğitimi pratiğindeki uygulamalarını araştırmakta ve sürece katkı sağlamayı amaçlamaktadır.”
Grup “james ve Dev Şeftali” hikayesinden yola çıkarak projelerini ve kurulumlarını tamamladı.
Evvel zaman içinde…küçük bir çocuk ailesini dev bir gergedan olarak soyutladığı bir fırtınada kaybeder, halalarıyla yaşamaya başlar bir gün birisi ona bir torba verir.
Torbada kurtcuklara benzeyen şeyler vardır ve değdikleri her şeyi değiştirirler. Kurçuklardan birisinin bir ağaça dokunmasıyla ağaç meyve vermeye başlar.
Ortaya küçük çocuğun yaşantısını değiştirecek dev bir şeftali çıkar. O artık kelebekler, böcekler…kısaca dönüşmüşlerle dolu bir dünyadadır.”
Studyo 5 öğrencileri james ve Dev şeftaki hikayesinden yola çıkarak soyutladıkları Cave, Ladybug ve Fence isimli 3 ”temel hesaplamalı tasarım” projesini 1/1 ölçekte başarıyla gerçekleştirdiler.
Her ne kadar uzun ve zahmetli bir süreç yaşamış olsalar da tıpkı hikayedeki gibi canlı bir atmosferde ve bolca eğlenerek mimarlık hayatlarındaki ilk serüvenlerini mutlu sonla tamamladılar.”
Kaynak: Studyo 5
Röpörtaj: Mimdap
4 Yorum
Anonim
Beykent üniversitesinde yapılan çalışmalarda sponsor yoktu, belki gerek de yoktu diye düşünülebilir ama sonuç maddi katkıdan çok firmanın teknik ve malzeme olanaklarının kullanımıyla ortaya çıkıyor.
Yıldız’da birbirlerinden çok farklı özellikleri olan hocalar görev aldılar. Sonuçta ortaya çıkan ürünlerde de farklılıklar oluştu. Ancak tüm ekiplerimizin son derece başarılı olduklarını da belirtmek gerekir. Çünkü farklılıklarla ortak çalışma yapılması her zaman zordur.
Beykent’te ise farklı ancak bir program üzerinde uzlaşmış hocalar var. Sonuç da bundan etkilenmiş gibi görülüyor.
Öğreciler birinci sınıf öğrencisi bilgisayarı bilmiyorlar ancak Yıldız’daki hocalarımızın bir bölümü bilgisayara hakim. Ancak tümü değil. Beykent’teki duruma gelince Alper Hoca bizde de çalışmıştı oradan onun çok iyi olduğunu biliyorum ama bütün üzerine fikrim yok.
Onu mimarlar odasına sormalısınız. Biz Yıldız ekibi olarak hazırız.
Nebile Uncu
Ünlü devlet üniversiteleriyle özel üniversiteler arasındaki farklar gördüğüm kadarıyla azalmakta. Eğer cevaplandırabilirseniz birkaç sorum olacak:
1.Yıldızda yapılan çalışmalar sponsor destekli olarak yapılmış, Beykent çalışmalarında sponsor yokmu?
2.Yıldız’da çok sayıda hoca görev almış, yapılan çalışmalardaki farklılıklardan da anlaşılıyor. Beykent’te daha koordineli bir çalışma var gibi gözüküyor bu konuda ne düşünüyorsunuz?
3.Bu çalışmalarda bilgisayar programlarına ne kadar yer verildi? Hocalarımızın tamamı bu programlara hakim mi?
4.Tüm bu çalışmalar (en azından İstanbul’da yapılanları örneğin Mimarlar Odasında karşılaştırma da yapılabilecek şekilde daha iyi tanıtımı yapılarak ve daha uzun bir süre için sergilenebilir mi?
yurdanur
yaratıcı deneyler temel tasar dersinde eskiden sadece a4 büyüklüğünde ve kağıttan yaptırılan çalışmalardaki sıkışıklıktan öğrencileri kurtarmış olması ve yaratıcılıklarına mecra oluşturması çok güzel.
Sami Yıldız
İşte bu, Yale üniversitesinde öğrencilere yaptırılan evleri içim sızlayarak izlemiştim. Şimdi gençler için yapılanları görmek beni çok mutlu etti. Bir zamanlar mezun olduğum şimdilerde ise Üniversite olarak bile kabul edemediğim fakültemde öğrenciler için birşeyler yapılıyor olması beni mutlu etti.