Hollanda’da Den Helder belediyesi, eski Kraliyet Donanma Tersanesi Willemsoord’a taşınarak şehrin denizcilik mirasıyla olan tarihi bağını yeniledi. Belediyenin yeni “şehir evi”, tersanenin yeniden işlevlendirilen iki binasını kapsıyor: 19. yüzyıldan kalma eski bir direk kulübesi ve II. Dünya Savaşı sonrası bir yelken üretim tesisi. Hollandalı stüdyolar Office Winhov ve Van Hoogevest Architecten tarafından tasarlanan, sürdürülebilir bir şekilde yeniden işlevlendirilen “Stadhuis Den Helder”, daha önce ayrı olan belediye birimlerini birleştiriyor ve bölgenin yenilenmesinde kilit bir rol oynuyor.
Willemsoord Kraliyet Donanma Tersanesi’nin kısa tarihi
Napolyon tarafından 1822’de hizmete açılan Den Helder’deki 40 hektarlık Willemsoord Kraliyet Donanma Tersanesi, Hollanda Kraliyet Donanması’nın ana bakım sahası olarak hizmet veriyordu. Napolyon, Hollanda’yı Fransa’nın askeri hedeflerinin hayati bir deniz uzantısı olarak görüyordu. Yıllar geçtikçe tersanenin rolü genişledi ve 1947’de Willemsoord, Hollanda Donanması’nın operasyon merkezi haline geldi. 1993 yılında, donanma faaliyetleri Den Helder’in Nieuwe Haven donanma üssüne taşındı ve bu da orijinal tersanenin hizmet dışı bırakılmasına yol açtı.
Tersanenin bakımsız kalmasına izin vermek yerine, Den Helder şehri ileriye dönük bir vizyonu benimsedi; bu, tersanenin çeşitli binalarının uyarlanmasına odaklanan aşamalı bir yeniden geliştirmeyi içeriyordu.
Willemsoord’un kültürel ve toplumsal bir merkez olarak vizyonu bugün hâlâ gelişmektedir. Tersanenin 66 ve 72 numaralı iki binasını yeniden işlevlendirerek belediye, bu alanı Den Helder’in ayrılmaz bir parçası haline getirmeyi amaçlamaktadır.
66 ve 72 numaralı binalar, neoklasik ve yüzyıl ortası mimari tarzları arasında bir köprü görevi görmektedir. Mekânsal olarak birbirine bağlı olan bu yapılar, uyarlanabilir yeniden kullanım için uygun yapılar sunmuştur. Adları, Willemsoord’daki orijinal denizcilik numaralandırma sisteminden gelmektedir ve bu sistem, bugün hala tarihi sürekliliği sağlamak için kullanılmaktadır.
Bina 66: Neoklasik direk kulübesi
19. yüzyılın başlarında inşa edilen 66 Numaralı Bina, neoklasik tarzda tasarlanmıştır. Anıtsal ahşap iskelet ve kirişli çatı yapısına sahip olan bina, direk depolama alanı olarak kullanılmıştır.
66 numaralı bina, büyük ve açık açıklıklı endüstriyel binalarda kullanılan geleneksel bir Hollanda ahşap iskelet sistemi olan standvink konstrüksiyonunun çarpıcı bir örneğini sergiliyor. Standvink iskelet, yatay kirişleri destekleyen dik iskelet yapısını sağlıyor. Bu kirişler, direkler arasında uzanarak çatı düzlemini sabitliyor ve kirişleri destekliyor. Bu kombinasyon, geniş ve kolonsuz bir iç mekan sağlıyor. Mimarlar, etkileyici standvink iskeleti koruyarak malzeme israfını azaltmış ve binanın tarihi kimliğinin korunmasını sağlamış.
66 numaralı bina, Hollanda’nın ulusal anıtıdır. 1990’larda restore edilen bina, belediye binasının halka açık programlarını karşılamak üzere yeniden düzenlenmiştir. Eski direk kulübesi, dört büyük paralel neften oluşan neredeyse kare bir plana sahiptir. Günümüzde meclis salonu, kürsüler, çalışma kafesi, düğün salonu ve toplantı merkezini barındırmaktadır.
Tavan pencerelerinin eklenmesi, binanın anıtsal yapısını ve ahşap üzerine oyulmuş “iskele sakinlerinin” isimlerini vurguluyor. İşçilerin emekli olduklarında isimlerini yazmaları gelenekseldi.
1910 yılından kalma ahşap bir gözetmen evi, binanın iç tasarımına başlangıç noktası olmuş ve çizgileri ve formu her yere yansımış. Van Hoogevest Architects’ten proje mimarı Jacqueline van Dam, “Paneller kıyı renk paletiyle uyumlu ve akustik bir işleve sahip,” diyor. “Tüm kurulumlar zeminlere ve içi boş duvarlara özenle gizlenmiş.”
Kaynak: Archello
