Kimisagara’da futbol için umut merkezi
Tasarım: KDAP with Architecture for Humanity (KDAP ve İnsanlık İçin Mimarlık Grubu)
Ruanda’nın etnik gruplar bugün hala 1994 yılında soykırım mirası ile mücadele etmektedirler. Adalet ve barış içinde birlikte yaşamın arama yolunda 2002 de Espérance, uzlaşma için bir araç olarak futbol oyununu kullanır. Bu organizasyonda “Barış ve Anti-AIDS” futbol etkinliği, eğitim ve sosyal programları aracılığıyla Ruanda nüfusunun etnik bölünmeyi önlemek maksadıyla geliştirilir. Bu yolla savaşmak yerine aynı zamanda Ruandalı gençler için yaşam becerilerini geliştirmek maksadıyla eğitim ve öğretimi kolaylaştıran bir yol bulunmuş olur.
Önerilen merkez Kimisagara vadisinin kalbinde yer almaktadır. Gençlerin endişe verici okul bırakma oranlarını durdurmak için bazı fırsatlar Kigali merkezinin en yoğun nüfuslu, dezavantajlı bir bölgesinde bu yüzden önerilmiştir.
Yerel bir ilkokul zemininde (ecole primaire de Kimisgara) çok yakın mesafedeki çevresinde yeniden tasarlanmış su kursu (kanalı) ve mevsimsel yağışlarda sele açık bölgesinde yer almaktadır. Tasarım kısa soyunma odaları, eğitim alanları ve çok fonksiyonlu bir toplama alanı ile bir yarım boy futbol sahasını içeren topluluk merkezini kapsar. Mevcut okul için oyun alanlarını tanımlamak ve ayırt etmek arzusu, projenin dinamik bir plan formunu sulara karşı koyabilen yaya yolunu etkinleştirir.
Yoğun geliştirilen dik tepeler nedeniyle, yerleşim her yönden kolayca yükselen çatı beşinci cepheyi meydana getirir. Toplum içinde Esperance sosyal mekana kimlik olarak önemli bir rol verir.
Kanalın yanında çok da düzgün bir hat olmayan düzenleme kamu tesisleri ve yoğun yerleşim bölgesi ile önerilen merkezi birbirine bağlar. Bu arada giysileri yıkama yeri ve banyo gibi ayrıca moto-taksi sürücüleri için gayrı otomatik bir eğitim alanı bu kamusal alanda çözülmektedir. Su kaynağına erişim sağlayan bu rota çevredeki topluma daha fazla fayda temin eden bir güzergahı tarif etmektedir.
Birincil yapı fonksiyonları genişletilmiş bir gölgeliktir ve okul için oyun alanlarını birbirinden ayıran yeni komünal açık alanları tanımlayan ve planlayan bir gelişme izlenir. Etkinlikler ve aktifleşen faaliyetler bu cömert bir gölgelendirme çatının altında toplanmak suretiyle yapılır. Maliyetlerini en aza indirmek için basit bir blok içinde bulunan sosyal karşılama ortamı yeterlidir. Harici fonksiyonları organize etmenin yanı sıra çatı tüm yağmur suyu süzdürür.
Bir yıllık yağışlı mevsimde çatıdan su önemli miktarda su elde edilmiş olur. Su çatıdan su deposuna taşınır ve bu sırada içme için süzülür. Su bir çok yerde, futbol sahasında, tuvaletlerde, giysi yıkamada ve sulamalar için ihtiyaçtır. Bu düşük teknoloji sistemi sayesinde bile yılda 2,6 milyon litre su toplanabilmekte ve kolayca taklit edilebilecek bir su güvenlik sistemiyle kendisini güncellemektedir.
Avrupa’dan futbol sahası ve aksesuarlarını taşımak için kullanılan çelik konteyner nakliye araçlarının yeniden kullanılması ve suyun depolaması gündemdedir. Su pompalarını enerjilerini büyük ölçüde güneş hücreleri ile donatılmış bir su kulesi düzeninde özel dizayn edilmiş kaynaklardan elde edilir.
Sahada güneş enerjili LED ışıkları yanar ve gecenin serinliğinde oynamak için futbolculara bir fırsat sağlar. Bu yaklaşım Esperance adlı programla ücretleri azaltmak ve topluluğun kaynaklarını güvenli bir düzede kullanması sağlanır. Fenetrasyonlu odalar yüksek düzlemdeki pencereler vasıtasıyla çapraz olarak doğal bir şekilde havalandırılabilecek biçimde tasarlanmıştır.
Ayrıca Kuzey ve Güneydeki derin çıkıntılar da iç mekanların soğutulmasına yardımcı olmak içindir. Beton kullanımı yanında yerel taş, tuğla ve olası sıkıştırılmış toprak, maliyetleri azaltmak için minimize edilerek inşaat yapı malzemeleri kombinasyonunu meydana getirir. . İç yüzeyler mütevazı fakat mutlaka sağlamdır. Çevredeki ağaçlar ile birlikte su yolunun kıyıları ve kenarlar yerli ağaçlar ile donatılarak sürdürülebilir bir yeşil çevreye geçebilmek amaçlanmıştır.
Mimarlar: Killian Doherty | Mimari Uygulama
Yeri: Kimisagara, Kigali, Ruanda
Proje Yılı: 2009
Fotoğraflar: Killian Doherty
Proje Alanı: 200.0 m²
Sanatçılar: Kevin Gannon, Seung jin jambon, Rui Peng, Tiffany Lau, Axel Stelter, Luvuyo Mfungula
Danışmanlar: Richard Ngendahayo (Eko Tasarım), Francis Hillman (Phaesun), Sierra Bainbridge (MASS Mimarlar), RDB (Ruanda Geliştirme Kurulu), REMA (Ruanda Çevre Ajansı), Donna Rubinoff (One Stop Merkezi, Nyarugenge District) Lars Fischedick (Mimarlık atölyesi, Cape Town)
Rekor Mimarlar: Doryne Ahimbisibwe, Simon Karimba ve Göller Konsorsiyumu Emmanuel Odihambo, Kigali, Rwanda
Kaynak: Arch Daily
6 Yorum
remzi gülen
Umut merkezlerinin çoğalmasını mimarinin sosyal sorumluluklar almasını diliyorum
osman şahin
sosyal sorumluluk projelerinin meslek misyonu olarak görülmesi lazım. bunun gelenek haline dönüşmesi için her kesiminin üzerine görev düşüyor.
erkan dağ
Ben merak ediyorum Van depreminde mimarlar odası örneğin gidip dert dinlemek ve hasar tespiti yapmak dışında aklına mimarlık adına bir şey gelip te gerçekleştirdi mi? O kadar sel felaketi yaşıyoruz ne yapılıyor ne yapıyoruz? Her sene Karadeniz’de toprak kayıyor. Marmara depreminde mimarlık manasında ne yaptık mesela? Doğru dürüst depreme dayanıklı bina yarışması yapamamış, kendi içinde yarılmış bir odamız vardır örneğin. Bırakın odayı bu çizgide bir akım bile yok neredeyse.
Ferda Çetinkoz
Yoksullukla mücadele edilen merkezlere fiziki yapılaşma için mimarlık hareketinin örgütlenmesi mesleğimizin temel “insan için, insana faydalı olmak için ” ilkesine çok uygun. Böyle bir hat Türkiye’de yoksulluk ve savaş altındaki bölgelerde acilen lazım gelmekte esasında. Geç kalınmışlığın telafi edilmesi gerekir.
necmi yazgan
Dünyanın en yoksul bölgelerindeki mezhep, ırk, bölge,… ayrımına dayalı savaşların sürmesi çok dikkat çekici. Bu bölgelerin kalkınması mucize gibi bir şey. Çünkü çok kıt olan kaynaklar yine savaşa gidiyor. Ruanda bildiğim kadarıyla çok şanssız bu anlamda. Böyle bir ülkedeki mimari fikirler daha çok halka, sosyal sorumluluğa temas edince gerçekten kıymetli oluyor.
Cemal Kozlu
Bir sosyal proje olarak görüyorum ve “insanlık için mimarlık” hareketi ve fikrini önemsiyorum. Bu fikre dayalı olarak dünyanın geri bıraktırılmış ülkelerindeki bana göre değerli çabaları yayın olarak desteklemeniz ve dikkatlerimize getirmenizi olumlu bir yayıncı tavrı olarak değerlendiriyorum.