Osmaniye’nin Karatepe köyünde 37 yıldır dokunan kökboyalı Karatepe kilimleri, geleneksel kültürünün izlerini yaşatırken, genç kızların duygularına da tercüman oluyor.

Osmaniye’nin Kadirli ilçesine bağlı Karatepe köyünde 37 yıldır dokunan kökboyalı Karatepe kilimleri, Türk kültürünün izlerini yaşatırken, genç kızların da duygularına tercüman oluyor. Kızyusuflu-Karatepe Kalkınma Kooperatifi Başkanı Cengiz Cafri, 37 yıldır dokunan kökboyalı Karatepe kilimlerinin, bölgeyi dünyaya tanıttığını söyledi.Cafri, 10 motifi Türk Patent Enstitüsü (TPE) tarafından tescillenen kilimlerin, yerli alıcılar kadar yabancıların da ilgisini çektiğini ifade ederek, “Doğal yün ve kök boya kullanılarak örülen kilimlerimizi, ABD, İngiltere, Fransa, Almanya, Japonya, Hollanda, Yunanistan, Kuveyt ve KKTC’ye ihraç ediyoruz” dedi.

Kilimlerin, halkın geçim kaynağı olmasının yanında, yöre kültürünün tanıtımına ve turizmine de büyük katkı sağladığını ifade eden Cafri, şöyle devam etti:

“Karatepe köyündeki 265 hanenin 175’inde ayda yaklaşık 400 metrekare kilim dokunuyor. Köyde kurduğumuz tesiste ise doğal boya atölyesi, 4 boya fırını ve bir dokuma atölyesi var. İpleri, nar, portakal ve ceviz gibi çeşitli bitkilerin kabuklarıyla boyuyoruz. Üretimde, köylülerle birlikte, Adana, Mersin, Osmaniye, Kahramanmaraş, Gaziantep ve Kayseri’den gelen genç kızlar ve kadınlar da çalışıyor. Kaldıkları süre boyunca, tesisin yanında hazırladığımız evde yaşıyorlar.

Osmaniye’nin küçük ilçelerinden Sumbas ile Hasanbeyli’nin Karayiğitli köyünde de üretim yapılıyor. Tarımdan elde ettikleri kazançla yetinmeyen her yaştan genç kız ile kadın, arazide çalışmak yerine, evlerinde kurdukları küçük tezgahlarla kilim dokumayı tercih ediyorlar.”

Motiflerin dili
Cafri, her motifi ayrı bir mesaj olarak dokunan Karatepe kilimlerinin, gelişen teknolojiye rağmen, aynı tezgahlarda aynı duygularla dokunarak, teknolojiye meydan okuduğunu dile getirdi.

“Merdivenli”, “Aslanbaşı”, “Çekli”, “Zincirli”, “Taraklı”, “Yar yara baktı”, “Yıldızlı”, “Koç boynuzu”, “Sevdi dolaştı”, “Seymen” ve “Küpeli” gibi isimlere sahip motiflerle dokunan kilimlerin, Yörük, Türkmen ve Avşar obalarında olduğu gibi duyguları, beklentileri ve hayalleri dile getirdiğini ifade eden Cafri, şöyle devam etti:

“Yıllar önce aile büyüklerine ve çevrelerine duygularını ifade etmekte güçlük çeken, bu nedenle duygularını motiflerle anlatan genç kızlar, aynı duygularla geleneği sürdürüyor.

Örneğin ’Küpeli motifi’, genç kızın ailesine evlenmeyi arzuladığı mesajını verirken, ’Taraklı motifi’ni, düzenli bir hayatı hayal eden kadın dokuyor. ’Koçboynuzu’ motifi ise güçlü bir erkekle evlenmeyi arzu eden genç kızların arzularını simgeliyor.”

Kaynak: Radikal

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir